Camelias floridas
Parroquia de Celeiros, tempos difíciles posguerra, ambruna pura y dura, era un tal Xan das Canicas, munto católico y practicante quero decer iba a igrexia todos os Domingos y días de festa, cura padre Máximo, un home de munto respeito na fraguesia, primeiro porque era cura segundo, era un home munto rico tiña uha abaderia munto grande, pois tiña uhas trinta vacas, claro esta tiña caseiro que era o que cuidaba de las era un párroco munto moderno pra aquila época xa se atrebia a decer na igrexia que ... (ver texto completo)
Meus queridos foreros da Barxa: Como xa sabéis sahu fillo de Zé Piqueno, bein nahu pensei que o que eu presencie na mencionada festa creara tanta polémica, sobre o cura y o músico, a miña intenzahu non era isa, creo o meu amigo Pachi e un bocadito sensible con estos temas, mais en mi nahu a mala fe, simplemente contar aquilo que eu vi de piqueno y me resultou gracioso, sin ánimo de menosprecio al cura como representante de la iglesia y mucho menos como persona, que en este caso concreto era un gran ... (ver texto completo)
Pido perdón, por mis opiniones con respecto al caso del Zé Pequeño. Pues mi intención no es entrar en política y mucho menos herir la sensibilidad de nadíe. Saúdos.
Xa me imaxino que haberá quen pense que meto os fociños onde non me chaman, pero cómo considero veciños a todos os do contorno (tamén os curmáns de Portugal), tómome a liberdade de facer un comentario.
Non creo que nun foro coma este, no século vinteún, sexa correcto que un individuo diga o que se debe ou non debe por, sobretodo tratándose de chistes. Si non gustan non se len e xa está. Contar chistes de santos e curas e tan usado entre nos como contalos de galegos ou de portugueses. E algo que ... (ver texto completo)
Amigo PACHI: No está en mi animo ofender a nadie, pero vengo obserbando desde un tiempo a esta parte que entre tu y mi gran amigo ZÉ teneis distintos pareceres en los chistes, cuando se toca algun tema relacionado con la iglesia, o los curas, pues te informo que su padre cuando venia a las siegas, los domingos paraba el trabajo e iva siempre a misa, pero hoy hay libertad de religión, pero ademas ZÉ es catolico practicante que en Madrid va casi siempre a misa aunque no tanto como tu que tambien tu ... (ver texto completo)
Amigo Zé tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, mira que casa tercermundista, para tener que limpiar las sobras con un gallo y el pobre cura con toda buena fe, por dejar comer a los glotones se queda sin comer y los ignorantes aún se ríen, no me lo tomes a mal pero tenía que darte mi parecer. Un cordial saludo.
Apreciado amigo: Sendo eu piquino, quero decer mocete, fun a uha festa a Santalla con meu paiciño, ali estaba un músico español y un cura, munto educado pois esperaba sempre a que demais se serveran, era amigo do músico, pois éste só le decia ora o cuchinillo está valente mais o señor gosta mais do frango, y a señora que tracia a comida só decía voces coman que logo traigo o polo, coisa que o padre dixo pois eu espero por o galo que me gosta mais co cuchinillo, coisa co músico so facia comer y reir ... (ver texto completo)
Mas o ZÉ xa e portugues tramontano y comprende o seu idioma, mais penso que Pingadelo tahumbein o comprende por ser dos tres reinos, perto de BRIGANTIA (BRAGANÇA) dito isto quero felicitar o ZÉ polo conto y o Pingadelo poro seus paraveims, este lindo conto eu ja o ouvi en muntas das freguesias do rio Rabaçal y do rio Tuela a ultima vez que mo contarim foi na casa do padre de Rio De FORNOS na estrada da MUIMENTA que sai na MEZQUITA tomando unhos copos y uns zibos de presunto con queijo da SERRA DA ... (ver texto completo)
Me dices que e un pracer, según o meu xefe que un admirador teu, díxome o outro día que homes coma tí que debía haber mais lástima que non te aficiones a escribir en este foro pois así euo non tiña tanto traballo, así que pénsato ben e solta aquí alguha parrafada das tuas que seguro que a xente deste bonito pobo lle gustará. Un cordial saudo.
É un pracer. Unha perta.
Este fin de semana lo pasaré en Barxa le daré un abrazo tuyo y otro mio que los hechamos de menos tanto tiempo sin venir al pueblo, no tengo el teléfono de Madrid sino preguntariamos por tu madre, ya que tu padre aparentemente goza de buena salud. Un abrazo para ti y toda tu familia y esperamos veros pronto.
hola, amigos de Barxa. Si alguien lo lee estos días, que le de un abrazo a mis padres, Pepe y Pepita, que están pasando unos días por el pueblo. Besos a todos.
Apreciado amigo: Désteme uha especial alegría, nau sabía nada de tí, a mensaje tua gostoume munto, mais deixoume un bocadito confuso, ora bein teño que entender que tú na boa fe que te caricteriza non a maldade, intaun te digo caro amigo Barxés, o tal Almincar era lóxico si eran 25 traballadores que matara o burro y non matara o polo, dito isto con respeito o rabo do mencionado pollinito, so penso que miña cachola nou da pra mais, que sería por si pasaba po alí algún galego que o saudara, bein quien ... (ver texto completo)
Preçado amigo 75: O teu jefe e pandigo como el só, olla que que te conta contos munto bonitos, mas eu boute contar un que diz que foi verdade. Uma vez foi un gaijo chamado Armircar as segas como ia teu paiciño pra castela y forin dar cun patraho a Poboa de Sanabria que tiña munto centeo pra segare andabaho la 25 portugueses a segare y o patrao diz pro Armircar que fora a loja y que matára o pollinito y o ARMIRCAR matou o burro y o jefe estaballe a deçer que matara o polo. O jefe coa raiba mandous ... (ver texto completo)
Un home chamado Atanasio, de apodo o dormilón, vivia en Barxa, un dia foi a feira a Verin, como a sua filla le pidira unha mascota, chegouse a tienda de animais e dixole o dependiente que ficera o favor de darle o animal mais barato que tuvese, e o vendedor así o fizo, trougole un poliño
Cuando o Atanasio chegou a parada da línea, que era o medio de transporte utilizaba cando iba a feira, douse conta que tiña prohibido subir a ela con animais vivos, colleo o poliño, o meteo no medio das bolas e ... (ver texto completo)