Hola, amigo Barxés: cómo se nota quen ten boa percha e bon "semblante" (sin desmerecer a os demáis), sais en casi todas as fotos.
Esta está mui ben; hai muta alegría e sinceridad.
A ver se chegan mais, que seguro que as hai
Un abrazo pra todos, incuidos os que non conozo.
Ballesteros, gracias polos saúdos, se agradece ese tono "especial". Houbérame gustado saudarte personalmente, que anque hai muto tempo que non te vexo, seguro que te houbera recoñecido, o mesmo digo de túas irmáns, espero na próxima poder vernos mais charlar un ratiño. Apertas.
Hola Gel; non, non me deas as gracias, os meus deseos eran, son, sinceros e sigo decimdo que me alegrei do ben que o pasastes todos.
En cuanto a "volver" a conocernos, xa o tempo fará a sua labor, pouco a pouco irémonos conocendo todos, ou a maioría, dos foreiros.
Xa iremos falando.
Por ahora, un forte abrazo.
Hola todos, que tal ya veo que cada uno en sus respectivas ocupaciones se acabo la buena vida, a esperar las proximas!
Quiero dar las gracias a todas y a todos por esos maravillosos dias que pasamos juntos, para mi ese dia de xuntanza tuvo un significado magnifico, algo incrible estuve feliz de conocer gente tan agradable y buena como Concha, Tere, Maria Antonia etc, gracias tambien Mikel Lito por los buenos momentos que pasamos juntos, mucho animo a todos para ir al trabajo!
Todavia estoy por ... (ver texto completo)
Gracias Belsiss. Foi un plazer coñecerte. Cuando pases polo Pereiro será un placer darche ese abrazo e como non tomar un café xuntas. Chamamame, que na nota de Domingo teis o noso telefono por si non nos pillas en casa. Moitos bicos o teu pai e tamen pra tí e o teu marido.
Aprezada Gel, Deus sabe que eu gostaba de istar nisa xuntanza, más por motivos de forza mayor nahún pudo ser, ispero me sepas disculpar, istou béin enterado por o meu bon amigo Barxés que foi unha pasada.
Unha aperta.
Non teño nada que disculparte, amigo 25. Cadaun ten as súas cousas e a familia está ante todo. Ademais, coma todolos que estamos lonxe da terra querida, estarías disfrutando tamén a tope no teu querido Portugal coa túa xentiña. Alégrome que te fora todo ben e xa esteas reintegrado ao traballo. Vexo que o xefe te deixa tempo libre para seguir participando nos foros. Non perdas esa paciencia que te caracteriza. Saudiños.
espero que o próximo veran fagais outra xuntanza pra poder ir, esta cando me enterei xa foi demasiado tarde, sabía que se facía pero non recordaba o día, foi unha pena. Gel eu tamen espero vernos pronto, un abrazo pra todos. Este veran tuben a suerte de conocer o Piño e O Candil foron dous momentos moi emocionantes, pouco aa pouco espero conocervos a todos srá estupendo bicos...
Barxes, a tí tamén as gracias pola tua presencia na xuntanza, foi agradecida por todolos foreros que tiñamos xa gamas de coñecerte. O viño de Barxa estaba fenomenal e a augardente de herbas non digamos... mesmo con chocolate quentiño.
E unha pena que o Zé non se poidera dar unha volta por alí, houbera sido benvido tamén, el ben o sabe. Apertiñas.
Gel: Graciñas por alegrarte da miña presenza na xuntanza, pensome que se alegrou muita xente, entre eles Rafa, Candil, Mikel, Lito, Juan, Pita, Belsis e demais xentiñas do Pereiro que eu coñezo, e que non participan no foro.
O noso comun amigo Zé se non fora por a enfermidade dos familiares si ouvera parcicipado.
Me alegro que o viño e augardente vos gustase, pois hay mais.
Unha grande aperta tod@s forer@s do Pereiro.
Emocinante, triste, pero con buen final, que es lo mas importante. Hace años oí hablar de unas piedra que surtian efectos milagrosos, podían ser esas.
Saludos
Barxes, a tí tamén as gracias pola tua presencia na xuntanza, foi agradecida por todolos foreros que tiñamos xa gamas de coñecerte. O viño de Barxa estaba fenomenal e a augardente de herbas non digamos... mesmo con chocolate quentiño.
E unha pena que o Zé non se poidera dar unha volta por alí, houbera sido benvido tamén, el ben o sabe. Apertiñas.
Aprezada Gel, Deus sabe que eu gostaba de istar nisa xuntanza, más por motivos de forza mayor nahún pudo ser, ispero me sepas disculpar, istou béin enterado por o meu bon amigo Barxés que foi unha pasada.
Unha aperta.
bueno me toca rectificar sigo sib ver la diferencia entre vello y bello pero bueno queria decir q mi idea de ella era de ubapersona mayor y es una chavalita
neretzat zan andra zar bar
eta oso gaztea da
me imagino gel q esto sea suficiente para q no lo des como mensaje ofensivo
un biko mikel
Mikel, parece mentira que pensaras que iba en serio. Como te vou a pedir que rectifiques unha verdade coma unha casa? Que eu nunca pensei en presentame a un concurso de beleza jajajaja. Bikos para os dous.
Fotos nun tempo prudencial haberá muitas mais, non sabes o que te perdiches, pois dende a calle Lalin, hay un chisquiño mais que do Calvario hay que facer un esforzo de cando en vez. ¡Pura que os papeis na xudicatura non se perden!...
Juan graciñas polas aloubanzas para conmigo, penso non merezco tantas, teño que agradecerlle os organizadores da xuntanza, co alcalde a cabeza que tamen traballou arreo, Candil contabilidade, O Srñ. Pita Forneiro, Tacatá infraestructuras, Gel xa nondigo coa sua animación ... (ver texto completo)
Barxes, a tí tamén as gracias pola tua presencia na xuntanza, foi agradecida por todolos foreros que tiñamos xa gamas de coñecerte. O viño de Barxa estaba fenomenal e a augardente de herbas non digamos... mesmo con chocolate quentiño.
E unha pena que o Zé non se poidera dar unha volta por alí, houbera sido benvido tamén, el ben o sabe. Apertiñas.
¡Vaia pinta que ten o pan! Enhoraboa @s panadeir@s.
Alégrome de que lograráis a "xuntanza", espero e deseo que o paséis todos mui ben.
Mándo saludos pra todos en general, se acaso un pouco especial pra Gel, Ocandil e ó Barxés; tamén espero que estean o Carballo, 252525, e Jiménez.
Bon proveito, que paséis un bon día.
Saludos a todos.
Ballesteros, gracias polos saúdos, se agradece ese tono "especial". Houbérame gustado saudarte personalmente, que anque hai muto tempo que non te vexo, seguro que te houbera recoñecido, o mesmo digo de túas irmáns, espero na próxima poder vernos mais charlar un ratiño. Apertas.
Querido amigo, hay quien dice que cualquier tiempo pasado fue mejor, pero yo no estoy de acuerdo con eso, aunque recordar el pasado debe servir para no cometer los mismos errores en el futuro. Las partes felices de nuestro pasado son esas que recordamos con añoranza.
¿Por qué non nos contas algún contiño de esos que te contaba tua querida nai a luz do candil? Intento, anda...
Saludos.
No te cansare con cuentos de nosos campos, de matanzas y cosechas do centeno, de quien manejaba mellor o mallo pero, si te dire que foi a mellor embajadora de Chaguazoso y das Frieiras en Chile; meus cuñados conocen a nosa terra gracias a seus contos y pantominas retratando a os veciños; a o xordomudo, o cura da parroquia, a tia tal o cual y al igual que Tú, era una gran admiradora do seu pai (fue huerfana de madre desde los 4 años); de meu abuelo Santiago, tiña contos pra todas las enseñanzas que ... (ver texto completo)
Duli: Muy agradecido por tu compresión, yo solo trato de animar a todos con mi granito de arena, para hacer pasar el tiempo lo mejor que podamos.
Gracias
Un saludo
No se merecen.
Estupendos los chistecitos, estupendadas las conclusiones. Admiro a la gente que tiene sentido del humor y ven las cosas de una forma positiva. Es importante tener gente al lado que te ayuden a levantar la cabeza y no gente que te vaya diciendo lo mala y lo dura que es la vida.... Obremos también nosotros en consecuencia. Un saludo muy especial para todos.
Duli: Muy agradecido por tu compresión, yo solo trato de animar a todos con mi granito de arena, para hacer pasar el tiempo lo mejor que podamos.
Gracias
Un saludo
Querida amiga (permiteme, llamarte asi) al leer tu comentario me traslade a Lubian para leer el cuento de Prat, tiene una imaginacion muy fructifera y un encanto al narrar con mucha frescura y naturalidad sus historias, me llego con su narracion pero, lo que mas me encanto fue el dialogo entre vosotros, recordando vuestra niñez y adolescencia, ayudando a vosos pais en o traballo duro y sin cuartel, pra llenar as pallaregas y a despensa pra o Inverno, cuando os leo falando o Galego, vecho a miña mai ... (ver texto completo)
Querido amigo, hay quien dice que cualquier tiempo pasado fue mejor, pero yo no estoy de acuerdo con eso, aunque recordar el pasado debe servir para no cometer los mismos errores en el futuro. Las partes felices de nuestro pasado son esas que recordamos con añoranza.
¿Por qué non nos contas algún contiño de esos que te contaba tua querida nai a luz do candil? Intento, anda...
Saludos.