Los forneros estamos alertargados, o que?. Animo a todos!. Ante todo, TEresa, como va la recuperacion? Estamos seguros que con tus ganas y tu fuerza de voluntad, cada dia mucho mejor. Y ahora, quien se va a animar a recoger las castanas? Porque digo yo que habra que hacer una tixolada, no?. Ir haciendoos a la idea....
Saludos para todos, pero especialmente para Lito, Mikel, Concha, Belsita....
bueno pues para los santos andamos por ahi.. o sea que tendremos que encender la barbacoa.
lo de recoger las castañas esta claro q lo tendran que hacer las que estan en pereiro tita y avelina...
y de paso algun cocomelo
Teresiña, ¿como va eso? ¿Te haces ya unas largas caminatas? Espero que esa recuperación vaya viento en popa. (como se nota que soy marino ¿no?) A ver si un día nos dices que te has apuntado a la "marathón de Vallecas".... Un beso. Jose.
Los forneros estamos alertargados, o que?. Animo a todos!. Ante todo, TEresa, como va la recuperacion? Estamos seguros que con tus ganas y tu fuerza de voluntad, cada dia mucho mejor. Y ahora, quien se va a animar a recoger las castanas? Porque digo yo que habra que hacer una tixolada, no?. Ir haciendoos a la idea....
Saludos para todos, pero especialmente para Lito, Mikel, Concha, Belsita....
Primo Manolo, te he escrito al mail que me has dado y no obtube respuesta, como estas? gpmanolo@gmail. com es el mail correcto? te mando un abrazo.
Para que veas que el foro de tu pueblo si vive, lo que hace falta es que lo animes. Espero que estes bien, un abrazo amigo.
Pensabas de rapaza que As Muradellas eran de Castrelos?
Mira, Duli: eu cando vou de pesca desde Castrelos a Lubián, vou aos poucos río arriba, e inda nunca tropecei coa raia esa que separa Lubián de Castrelos. Vexo lavancos voar río arriba, río abaixo, e son todos iguais, os de Lubián e os de Castrelos. O mesmo me pasa coas troitas. Para os paxaros, para min e para as troitas... as raias só existen na cachola dos homes, que andiveron sempre esgaravellando nos mapas, coma as pitas na terra do galiñeiro.
Cando ... (ver texto completo)
Gracias por ese recorrido que me has hecho hacer por el rio, nombrándome todo lo que te vas encontrando, sobre todo esa gran variedad de árboles... a las truchas ya no sé si imaginármelas pues pocas quedaran.
Los habitantes de " As Muradellas " ¿de donde se sentirían? Yo siempre me los imagino extendiéndose por a Veiga de Castrelos con su lino y su ganado... ja, ja, ja, ¡Lo que es la imaginación!
Que me perdonen los de Castromil pero yo no sabia que había un castro. Desde luego el nombre del pueblo hace honor a ello. Castrelos también viene de castros, plural, más de uno... yo conozco el de las Muradellas y me gustó mucho, también es verdad que yo le echo mucha imaginación... Que me perdonen también los de Lubian pero yo de niña siempre he creído que "As Muradellas " y "O Pozo da Moura" eran de Castrelos, es más, siempre los situaba cerca de "O Mouro Morto "y "Barxa Queimada" termino de Castrelos. ... (ver texto completo)
Pensabas de rapaza que As Muradellas eran de Castrelos?
Mira, Duli: eu cando vou de pesca desde Castrelos a Lubián, vou aos poucos río arriba, e inda nunca tropecei coa raia esa que separa Lubián de Castrelos. Vexo lavancos voar río arriba, río abaixo, e son todos iguais, os de Lubián e os de Castrelos. O mesmo me pasa coas troitas. Para os paxaros, para min e para as troitas... as raias só existen na cachola dos homes, que andiveron sempre esgaravellando nos mapas, coma as pitas na terra do galiñeiro.
Cando ... (ver texto completo)
Querida Tere, me encanta sentirte tan animada, porque es cierto que es fundamental para una mejor recuperacion. Animo, ya sabés que cuentas con todo nuestro apoyo y carino. De tus propuestas me parece genial la de una comida en el campo.... Sabes que puedes contar con nosotros para todo. Un beso tambien para tu familia.
Hola, Mikel. Como la rehabilitación, de momento, es caminar todo lo que pueda, cada día voy un poco más lejos. Así que, a este paso, pronto llegaré al Pereiro, bueno, primero llegaré a Lubián, ja, ja.
Tengo que llevar las cosas con humor, que así me curo antes, o eso dicen.
Gracias por tu interés.

Teresa, me alegro que tengas esa parejita de nietos a los que tanto quieres. Tienes la suerte de ser joven todavía, con lo que podrás jugar con ellos como una madre pero sin las cargas de una madre, ... (ver texto completo)
Tere gracias pues si k estoy feliz es una alegria y como tu dices a desfrutarlos estos dias con mi nieta lo pase genial si tienes malos momentos ellos te dan fuerzas para seguir a estado todos los dias con nosotros y con mis hijos k los kiere mucho, y tu a mejorarte, un abrazo.
bueno ya llevamos unos cuantos dias sin parte medico ¿que tal va esa cintura?
y la rehabilitacion ¿dura?
te queremos ver pronto paseando por lubian o por pereiro
un biko
Hola, Mikel. Como la rehabilitación, de momento, es caminar todo lo que pueda, cada día voy un poco más lejos. Así que, a este paso, pronto llegaré al Pereiro, bueno, primero llegaré a Lubián, ja, ja.
Tengo que llevar las cosas con humor, que así me curo antes, o eso dicen.
Gracias por tu interés.

Teresa, me alegro que tengas esa parejita de nietos a los que tanto quieres. Tienes la suerte de ser joven todavía, con lo que podrás jugar con ellos como una madre pero sin las cargas de una madre, ... (ver texto completo)
Gracias, Teresa, vou ben na recuperación pero non será pronto, eso xa mo dixeron. O importante é quedar ben o final.

Alégrome moitísimo por ese novo neto que tuveches, douche a máis sincera ENHORABUENA e tamén a seus pais. Falas de unha neta, ¿e irmá deste que naceu ahora? Que os difrutéis con muta salud.

¡Ay Xosé, Xosé, eres único! Gracias por animarme tanto. O mismo lle digo o Mikel.:-)

Un abrazo pros dous. Aproveito pra saludar a tod@s os foreros pra non nombrar un a un.
bueno ya llevamos unos cuantos dias sin parte medico ¿que tal va esa cintura?
y la rehabilitacion ¿dura?
te queremos ver pronto paseando por lubian o por pereiro
un biko
Gracias, Teresa, vou ben na recuperación pero non será pronto, eso xa mo dixeron. O importante é quedar ben o final.

Alégrome moitísimo por ese novo neto que tuveches, douche a máis sincera ENHORABUENA e tamén a seus pais. Falas de unha neta, ¿e irmá deste que naceu ahora? Que os difrutéis con muta salud.

¡Ay Xosé, Xosé, eres único! Gracias por animarme tanto. O mismo lle digo o Mikel.:-)

Un abrazo pros dous. Aproveito pra saludar a tod@s os foreros pra non nombrar un a un.
moitas gracias tere si he irma do k naceu son a alegria da miña casa kereselle tanto comos fillos, alegrome de k todo che baya ben, un biko.
alegrome tere de k todo marche ven e te recuperes pronto, eu estoy esperando o nacimento do meu neto, bikiños.
Gracias, Teresa, vou ben na recuperación pero non será pronto, eso xa mo dixeron. O importante é quedar ben o final.

Alégrome moitísimo por ese novo neto que tuveches, douche a máis sincera ENHORABUENA e tamén a seus pais. Falas de unha neta, ¿e irmá deste que naceu ahora? Que os difrutéis con muta salud.

¡Ay Xosé, Xosé, eres único! Gracias por animarme tanto. O mismo lle digo o Mikel.:-)

Un abrazo pros dous. Aproveito pra saludar a tod@s os foreros pra non nombrar un a un.
Aprezada Tere, enterado por teu irman da tua operación, desechoche unha pronta recuperación, sabes tu mui ben que a medicina hoxe está adiantada. Esperemos neste campo non sigan recortando e privatizando.
Un abrazo.
Gracias, barxes. Pra tua tranquilidad, teño que decirte que fui mui ben tratada na Clínica, o neurocirujano é dos millores, as enfermeras cariñosas, atentas, cuidadosas; a comida viña sempre ben quentiña; a medicación cada tres horas religiosamente pra non deixarme pasar dolor... En fin, ojalá non houbera nunca recortes en algo tan esencial como é a salud ou a educación.
Un abrazo.
Teresa cuanto celebro que estes cada vez mejor!. Y ya veras como la recuperacion serà cada vez mas rapida porque estamos todos apoyandote y pidiendo por ello, ya lo has visto. Mucho animo y ponte fuerte porque el verano pròximo la tenemos que volver a liar con otra xuntanza y el "alma" del cotarro es imprescindible!. Cuidate mucho. T'estimo.
Gracias, Martina. A ver si pronto puedo enviarte las fotos de la barbacoa, están chulísimas. Al año que viene nos vamos todos juntos a un restaurante y así todos podremos disfrutar por igual, ja, ja. O nos vamos de merienda al pontón do Charro, je, je. Por ahora sólo puedo pensar en volver a estar bien.:-)
Un abrazo a tí y a todos.