Fai unhas horas metí un mensaxe en este foro, me sinto feliz de que esté eliminado, seguro que foi leído por algunhos, no me metía con naide da contorna, (non é o meu estilo) pero si mencionaba algo que esperemos sea do pasado.
De estas cousas moito millor non mencionar. Pido disculpas.
Saludos a tod@s.
Amigo Piño: Qero dende este foro darche as gracias por a mensaxe que se mantivo no foro de Barxa durante penso que mais de duas horas, na que nos desexabas a min e amiña familia todo ben do mundo, penso que non fuches ti quen a borraches que dende logo a nos non nos molestaba, nin a min nin os meos primos.
Un saudo.
Fai unhas horas metí un mensaxe en este foro, me sinto feliz de que esté eliminado, seguro que foi leído por algunhos, no me metía con naide da contorna, (non é o meu estilo) pero si mencionaba algo que esperemos sea do pasado.
De estas cousas moito millor non mencionar. Pido disculpas.
Saludos a tod@s.
Piño, eu non leí tal mensaxe, pero pola miña parte estás desculpado igual, xa sabemos que non eres de insultos nin trangalladas. Por eso podes estar tranquilo.
Saudos.
Hola Blas, muy buenas tardes, bueno aqui son las 7 de la tarde de hoy Domingo, ahi unas horas menos, te voy a contar otra historia de mi niñez, que tambien tiene su gracia claro, como que despues cuando eres mayor le quitas importancia, alli en no se que epoca del año, los machos de las cabras, no ivan con el rebaño, para que las cabras no parieran en epoca mala de frio, entonces se quedaban, abajo sin ir a la sierra, se ataban largo con una cuerda para que pastaran, bueno yo tendria unos 7 años ... (ver texto completo)
Estimada Sofia:
-- uno va estimando a la gente en la medida que se da a conocer --; es como tu dices, cuando aparecen estas imagenes en nuestros recuerdos, en edades actuales, como que nos reimos; lo mio fue un juego que me salio al reves, lo tuyo fue una inocentada de niña en la que deben haber pasado todos un buen susto y tú la primera; nuestras vidas son como las cadenas llena de eslabones que representan las distintas vivencias, unas mas alegres otras mas tristes, unas mas fuertes otras mas ... (ver texto completo)
Aprezado amigo: Xegamos sin novedad, onte foi ô primeiro dia, ca no Brasil, istamos
en Pernambuco, Hotel America, camisa corta, pantalón corto,ô padre Xosé quixo marearse un pouquito, tudo a conteceo en Portugal, bein teño que decir que a mala dos cuartos viñeron dois gaxos por ela munto bein portados, parecian fidalgos, coisa que ô padre José y ô fillo do Ruiz Matos saltaban de contentos, total que oxe xa istiben donde bou traballar ê un sitio de munto luxo.
Teño que repartir tarxetas pra facer ... (ver texto completo)
Mas tu Zé non estaras a inganarnos, tu o que fuste facere a Pernanbuco foi ir de ferias tu i o Pai José, ora beim o pai José ja estivera de Misioneiro nese estado face muntos anos, concretamente na sua capital Recife.
Bou falar pro Diamantino a vere queim e ele pra andare a facer pouco de min por o asunto do cuello, ou e que a voçe ou a ele nunca lhe fuxio un cuello da beira sua, cuando voçes estaun aterecidos coa neve.
Uma aperta
Fai unhas horas metí un mensaxe en este foro, me sinto feliz de que esté eliminado, seguro que foi leído por algunhos, no me metía con naide da contorna, (non é o meu estilo) pero si mencionaba algo que esperemos sea do pasado.
De estas cousas moito millor non mencionar. Pido disculpas.
Saludos a tod@s.
Amigo Zé: ¿Cuando e que veis? espero seja pro carnavale, que intaun falamos pros amigos de Chaves y Montalegre i ficamos con eis no restaurante Brasil eim Verin
o da 19 ameiodia, esta certo. Olla que no carnavale a Verin beim munta gente ate vein dos servizos segredos, mas taunbeim beim da contraexpionagem, mas pasase munto beim tudo mundo uns de cigarraum y outros de bispos, curas etc.
Quero que tires da cabeça o Brazil olla co beim que o estamos a pasar coas boas gentes da Vilavella, Lubian, ... (ver texto completo)
Aprezado amigo: Xegamos sin novedad, onte foi ô primeiro dia, ca no Brasil, istamos
en Pernambuco, Hotel America, camisa corta, pantalón corto,ô padre Xosé quixo marearse un pouquito, tudo a conteceo en Portugal, bein teño que decir que a mala dos cuartos viñeron dois gaxos por ela munto bein portados, parecian fidalgos, coisa que ô padre José y ô fillo do Ruiz Matos saltaban de contentos, total que oxe xa istiben donde bou traballar ê un sitio de munto luxo.
Teño que repartir tarxetas pra facer ... (ver texto completo)
Tomen nota por favor, mis mas sinceras felicitaciones al ministro de economia,
pues ya era hora que comiencen a coger el toro por los cuernos, me refiero en especial a la rebaja de sueldo de Rodrigo Rato, nada menos que el 75%, claro no quisiste ser ministro de economia,"jodete".
Ahora mi más sincero pésame a esas familias destrozadas por el dolor de perder a sus seres queridos, que no son otros, que nuestros "Héroes Policias Nacionales",
del caso La Coruña.
Pediome ô xefe que le conteste coalquer coisa,-unha vez teño que coicidir co que voçe dice na sua mensaxe, por lo tanto penso parecido, tambein me uno a ise pesar por os policias mencionados, del caso de Acruña.
Vendo que Gel se nos vai a pasear po lo xardin de Barxa, eu sin pensalo máis tamén fún a dar unha volta, mui bonitas as flores, outro detalle a ter en conta tamén e a casa, ahi ten que dar gusto vivir.
O que parece que non está de moito usar, o carro é os arados, dicen que é mui sano facer ejercicio con esas ferramentas, eu tamén estou de acordo, que están millor de adorno no xardín.
Saudos.
Queria decir o saudo o terminar, pero escapoume a mensaxe antes de tempo.
Agora un saudo pra tod@s
Nahún se preocupe, que a mensaxe nahún ten importancia, a outras coisas que se le escapan que tein más,ô outro día sin ir más lexos se le escapau, un cuello na neve coisa que logo colleo ô Diamantino.
Unha aperta.
Lo he leído en el foro de Porto, que saldrá en el programa de mañana 7 de febrero. Me hará ilusión ver a alguien de la zona. A ver qué hace, cómo lo hace y qué le dirá Risto.
Ánimo, Jose, que vas a quedar como el chaval que eres. No sabía lo de la camelia; ya pondrás la foto, Lito.
Teresa, mi niña pequeña es la que está delante, en la foto.
Gel, estoy deseando ver esas fotos en cuanto florezca tu jardín.
Saludos para todos vosotros y para Pili, Pura y demás foreros que nos visitan.
Queria decir o saudo o terminar, pero escapoume a mensaxe antes de tempo.
Agora un saudo pra tod@s
Es que ese era el problema, con el palo que midas, serás medida, los mejores bailes fueron del 75 al 85
Bicos
Que gran verdad, como midas te mediran, esos bailes los guardaremos siempre en el corazón. Estoy muy orgulloso de parecerme a mi padre, pero tambien a la Cloti, dos personas diferentes, pero que lucharón hasta la muerte, jamas los olvidare, fuerón unos muy buenos padres.
Un abrazo muy fuerte
Sofia; soy uno de los admiradores de esa maravillosa Santa, su vida debiera ser un ejemplo para todos nosoros, gracias por tan hermoso recuerdo.

Referente al mensaje no aludia a tu persona para nada pero, hacia mofa del mensaje por el incendio do Pereiro y como de alguna manera conozco intervenciones no muy decorosas del personaje en o foro da Vilavella me preocupo que viniese a entrometerse de mala forma en Las Hedradas.

Dicen que nunca segundas partes fueron buenas pero, te dejo en el foro ... (ver texto completo)
Hola Blas, muy buenas tardes, bueno aqui son las 7 de la tarde de hoy Domingo, ahi unas horas menos, te voy a contar otra historia de mi niñez, que tambien tiene su gracia claro, como que despues cuando eres mayor le quitas importancia, alli en no se que epoca del año, los machos de las cabras, no ivan con el rebaño, para que las cabras no parieran en epoca mala de frio, entonces se quedaban, abajo sin ir a la sierra, se ataban largo con una cuerda para que pastaran, bueno yo tendria unos 7 años ... (ver texto completo)
El palo que tenias era para los que se adherian mucho bailando. ¡Que tiempos! bueno que nos quiten lo bailado.
Es que ese era el problema, con el palo que midas, serás medida, los mejores bailes fueron del 75 al 85
Bicos
Son a parenta da que colgaban no pau frente o bar do parriña
El palo que tenias era para los que se adherian mucho bailando. ¡Que tiempos! bueno que nos quiten lo bailado.