SAN PEDRO DE MERIDA (Badajoz)

Entrada al pueblo

Candil que no tiene mecha, no aprovecha.
Cántaro roto, no sufre más remiendo que comprar otro.
Candil de la calle, y oscuridad de su casa.
Cántaro que mucho va a la fuente, alguna vez se rompe.
Candil de la calle, oscuridad de su casa.
Cantarillo que muchas veces va a la fuente, o deja el asa o la frente.
Canas y dientes, son accidentes; arrastrar los pies, eso sí es vejez.
Cantar bien es de pocos, cantar mal es de locos.
Canas y armas vencen las batallas.
Cantan la nana a los cigoñinos las campanas.
Canas son, que no lunares, cuando comienzan por los aladares.
Cantando y cantando, las penas se van aliviando.
Canario triste, no come alpiste.
Cantando se van las penas.
Campo florido, campo perdido.
Canta la rana, y ni tiene pluma, ni pelo, ni lana.
Campo bien regado, campo preñado.
Canta el grillo, canta la rana, lo que no se haga hoy, se hará mañana.
Campo abandonado, fuego proclamado.
Cantad al asno y soltará viento.
Campanitas de Toledo, óigoos y no os veo.
Can que mucho lame, saca sangre.
Campana de latón, tiene mal son.
Can que mucho ladra, ruin es para casa.
Camisa y toca negra no sacan al ánima de pena.
Cangilón de noria, el que lleno viene, vacío torna.
Camisa que mucho se lava y cuerpo que mucho se cura, poco dura.
Candil que no tiene mecha, no aprovecha.
Camisa de culebra con vino, el mejor medicamento para el bovino.
Candil de la calle, y oscuridad de su casa.