Soy nacida en este pueblo, en los años 50, era un pueblo con bastantes mas habitantes que hay ahora, yo creci ahi y iva a la escuela, eramos 20 niños, pero todos de esa epoca estamos fuera, en ciudades, sin embargo, todos los veranos, nos vemos alli, y es memorable recordar aquellos años. saludo a todos los que de alguna manera sienten interes por, ese trozito, de pueblo, Sofia
hola ya vi tus fotos pero no pusistes las que megustan. Epero que puedas ponerlas pues las personas que puedan verlas y sean del pueblo tendra ganas de verlas y recordaran lo bonito y lo vien que se lo pasaban pues cuando yo fui unos dias de vacaciones y estaba entu terraza asomada vi esas vacas en el prado con esa vegetacion tan preciosa espero que todas las personas que sean de este pueblo puedan tener ese privilegio de poder estar unos dias vale hasta la proxima que pueda tener esta suerte de ... (ver texto completo)
Ay Ricardiño. quedache ca gorromela de cando eras novo. A patria dun e a infancia e iso e por que non temos preocupaciois e todo se pode conseguir sin diñeiro e outras paparrachadas que inventaron os vellos pa irnos amargando segun imos crecendo. En que pensabas cando te facias as gaiolas? seguro que non pensabas na hipteca nin na letra do coche. Pois eso e como eso todo. Vannos amansando hasta que vamos polo suco sin sair de el, unhas veces poñenos o larigon e outras dante ca vara de guillada nos ... (ver texto completo)
un besote pili
pili k visitando a nosa virgenciña e tamen os nosos seres queridos falando de magostos xa non e o mismo k antes cuando eu hera pequena faciamolo tada a jubentud no monte e pasabamos genial ahara non e o mismo, un biko.
Cada un que fale no que queira, como queira, ou como poda que e o meu caso, dito isto sin faltar o respeito dos demás como e o caso de aquí do sinor Ballesteros,
él conta as suas coisas de camiño instruinos como e meu caso. Un pode istar de acordo co que diga o outro nahu, con recursos rebatirle sin insultar nin descalificacions personais. A min nahu tein ningua obligazahu pra contestarme y menos os que sempre istán en contra do Zé.
Unha aperta.
Querido Pepiño, pasas as noutes sin dormir, por culpa miña, tengo que decirte que acordaste tarte, eu bein to dixe entonces, ahora teño uha relazahu munto boa.
Un beixo meu ex Pepiño.
Aprezado Pepiño: Como tú bein dices, a demás falas con coñecemento de causa, aquíl fatílico día cos teus amigos me obligarón a darche do que atí munto te gosta, quedáramos que non o dibulgarías. Falas de que te podes casar, a min me da igual, ahora xa nin me recordo de aquila noute.
Un forte abrazo deseado Pepiño.
Lobonocortello: Solo se dijo por una anecdota, yo encantado que ustedes falen galego, la curiosidad es por unos personajes que donde andan hay polemica. Usted y cualquiera bienvenido as Frieeiras, gracias por hablar nuestra lengua.
Para que vea eu son galego, pero no soy capaz de escribir en mi lengua madre, esta es la curiosidad, no tiene mas importancia.
Un abrazo amigo
No tienes que pedir perdón por entrar en este foro, faltaría mas; no solo no molestas, sino, que te animo a entrar mas asiduamente y nos cuentes vivencias de esa tierra tan cercana, en todos los sentidos.
Saludos.
PELOTA.... q te conozco aunque sea de foto.. y deseando conocer a mas gente--conozco a candil a pura... a pili y a teresa aunque no les pongo cara les vi un momento en mezquita en un mal momento para ellas.. lo de escribir pues es un poco darle vida al pueblo aunque sea virtual... porque real en este momento debe estar bajo minimos.. Bueno despues del rollo acabamos de quedarnos solos en el caserio han estado manel, carmen (nela) y claro lito con hijos y nietos.. hemos --- he cocinado un cocido gallego ... (ver texto completo)
Maykel tu como siempre dando envidia a los foreros, yo tambien e comido castañas del pereiro y que buenas estan son mas sabrosas que las de esta zona y lo del tixolo es como las haciamos de pequeños que tiempos aquellos bueno un abrazo.
Asín Don Ricardo, coincido totalmente co sinor. Claro teño as miñas lenbranzas, eu istibe ahí cerca de iste pobo a serbir, levaba uha gabardina que me regalara o patraún, tiña os bolsillos munto grandes,él decía que a trouxera o seu abó das Americas, a coisa e que a patroa de vez encuando metía no bolsillo un chourizo, e decir un salpicahún, no monte cuasí sempre había castañas, rocas,
quero decer setas, total que con isa merenda era eu tan feliz como oxe, co marisco. O seu relato fixo recordar ... (ver texto completo)
Pues eso, un fin de semana mas, pasado; y, otro menos por pasar. Mañana a "currar" y producir; menos yo, que tengo cita para hacerme una analítica, para ver si me han subido los Triglicéridos,ó me han bajado los ingresos. Espero que no sea ni una cosa ni otraa.
Saludos.
un besote pili
Por supuesto que soy el de que mas tiempo dispone para escribir en el foro (cuando mi nieta me deja el ordenador). Pero lo que traté de decirle a Mikel, es que la gente no se anima a contarnos algo. Reconozco que después de un día de trabajo, no está uno para historias, pero en fin siempre hay un minutillo, para contar alguna cosilla que sirva para demostrar que la parroquia está viva. Así que ánimo queridos foreros, y que no seamos los "forasteros", los que animemos el cotarro. Ah ¡y yo también ... (ver texto completo)
PELOTA.... q te conozco aunque sea de foto.. y deseando conocer a mas gente--conozco a candil a pura... a pili y a teresa aunque no les pongo cara les vi un momento en mezquita en un mal momento para ellas.. lo de escribir pues es un poco darle vida al pueblo aunque sea virtual... porque real en este momento debe estar bajo minimos.. Bueno despues del rollo acabamos de quedarnos solos en el caserio han estado manel, carmen (nela) y claro lito con hijos y nietos.. hemos --- he cocinado un cocido gallego ... (ver texto completo)
no es por nada pero Jose que tu eres el que mas tiempo te sobra para deleitarnos con vuestra escritura aunque Maykel no tenga tanto tiempo pero bueno tu de abuelo te llegara pero ojala sigais escribiendo muchas veces yo estoy encantada de leeros seguir asi. AMIGOS.
Por supuesto que soy el de que mas tiempo dispone para escribir en el foro (cuando mi nieta me deja el ordenador). Pero lo que traté de decirle a Mikel, es que la gente no se anima a contarnos algo. Reconozco que después de un día de trabajo, no está uno para historias, pero en fin siempre hay un minutillo, para contar alguna cosilla que sirva para demostrar que la parroquia está viva. Así que ánimo queridos foreros, y que no seamos los "forasteros", los que animemos el cotarro. Ah ¡y yo también ... (ver texto completo)
bueno fillo da carmen no me hace ninguna gracia estar sobrado en la pagina do pereiro pero lo q quiero colgar aqui es q hay mucha gente do pereiro q lee la pagina,, yo les invito... ¿exijo? q entren en la pagina para hacer pueblo aunque sea desde fuera... bueno y para terminar estoy muy orgulloso de conocer hace yaaaa 30 años a la gente del pereiro... y sobre todo a esta gentiña tan maravillosa xefa. mariquita, ne, ia,, corvina,, pilar.. todos ya en loreto y ahora a nino.. begoña... y a toda esa ... (ver texto completo)
hola a todos mikel tienes razon hay mucha gente k leyen el foro y no se animan a escribir algo desde luego gente k esta en pereiro no hay nadie todos somos de los k estamos fuera haber si se animan, un abrazo.