Un niño de diez años ve cómo un grupo de falangistas entra en su casa de Getxo. Señalan una pared de tablones, falsa, y obligan al niño y a toda su aterrorizada familia a desmantelarla. Detrás está Simón García, maestro republicano. El niño sigue mirando. Ve cómo los falangistas deciden llevarse a su hermano mayor, de dieciséis años, junto con su padre. Asesinarán a ambos y los abandonarán en un descampado. Pero Rogelio Cerón, uno de los asesinos, se quedará atrapado para siempre en la mirada de ... (ver texto completo)
O Xinxelo dua cana, tú tienes unos... como el Cabalo Branco do Santiago. Olla que acabas de contar ê un perigro, tein miga a coisa, Xesus, Xesus meu Deus, eu nahún digo que isas coisas nahún pasarin más contarlas ahora ê un tema munto delicado. A Figa tein figo. El autor es Ramiro Pinilla, como sea ô que vein por ô ristaurante do xefe boule dar una patada na ispenilla, iso non è pra decer, sinda fora ô que recomendou ahí outro gaxo cualquera, que falan do Santiago ê da Igrexa.
Te diría más coisas pero como tes un nome tan debil, non to digo nosendo que quebres.
Unha aperta. ... (ver texto completo)
Vai unhos cuantos días no foro o Sr. 25.25, nin a Srª Pita Moñuda, eu xa empezaba a preocuparme, xa quedéi máis tranquilo.
Dando unha volta por o Paseo de Zorrilla, atopeime con unha pareja que con toda seguridad eran eles, ela unha Srª mui ben posta, traxe de última moda, sombrero, de mediana edad, iba falando de unhos cursillos tipo seminario, na universidad de Salamanca. El tamen ben finchado, bon abrigo, todo un Sr, falaba en portugués, algo decía de ir a Lisboa e do Bon Jesus.
Se veían mui ... (ver texto completo)
Aprezado Piño, eras tú, foi lástima que nahún te deras a coñecer, olla fomos a pedirlle ô alcalde que deixe falar ô galego en alguns bares que ô viñan facendo de tuda vida, más dixo que ô facía porque lo pedio a sinora Pita Muñuda,ê decer a miña namorada en íste caso, sinahún que nahún ô facía pois ahora gañaron iles. Aclarounos non quería que le pasara como con la Paxin, que eu iterpretei outra coisa, más logo a miña compañeira me explicou bein o que pasara coa mencionada.
Unha aperta.
O Ramiro que fino él, outro tipo de "fuego lle preocupaba."
Senti na tele que xa foi a neve a visitar a zona de Sanabria, me gustaría dar unha volta aunque nada máis fora hasta venta de Chanos é disfrutar da nevada, aiquí apenas neva de puro friu que fai.
Dentro de unhos días, si podemos iremos a dar un volta por Lubián. cuidaros moito e que non vos entre a gripe, xa sabéis, o millor e pegarle ben o xarro.
Queridos primos: Me hacéis gracia vosotros escribiendo el gallego, también perdiendo las formas y buenas maneras, es decir adaptandos a los nuevos foreros. Así aprovecháis para meteros con la Iglesia como institución, también descubriendo los fallos que puedan tener algún sacerdote. Cambiar el chip porque no sois así. Qué es éso de poner de seudónimo Oengazo. ¿Lo hacéis para tutearos con la Clueca y el portugués? Que me perdonen ambos, que a mi me caen bien.
Un abrazo.
Bonitas fotos. Las tres son un referente de nuestra tierra.
Ese consejo de Pepita, a todos nos vendrá muy bien, los dichosos botelos son una verdadera tentación, para colmo de males, que antes se terminaban los que traías del pueblo y se acababa lo de comer botelos, pero ahora, en las capitales los venden a montones, aquí en Valladolid, de la zona del Bierzo los que quieras y en cualquiera época del año.
Muy bien todo lo que contáis, la poesía, los chistes, que tamén ¡son de carallo.!
Ademais de andar hay que comer menos e mais sano menos chourizo e menos botelo etc.. cuidate anda un bico
De esa fotografía, ollando así por riba, xa faltan dous: Celia do reloxeiro e mais o cura q. e. p. d
Un tio (en este caso primo) muy elegante, la mujer también muy guapa, y lo sigue siendo, un cuarto de siglo después.
Hasta mañana a todos.
gracias barxes por ponernos s los foreros do pereiro de sensatos y serios
Amigos Lito e Mikel: O comentario solo foi para comentar a realidade dos foros.
Nesta ponte me irei a Barxa, sei que non vindes, pero espero vernos na navidade.
Un cordial saudo.
Hombre Barxes, desconocia el epíteto de "A Peideira" que le aplicais a La Celulosa de mis pecados (yo trabajé en su construcción allá por los años 59 y 60 antes de ingresar en la Armada y coloqué la bandera en la primera chimenea). De todas formas ojo al parche que tengo entendido que quieren trasladarla al interior de Galicia, y aunque ya no es tan "peideira" como al principio, todavía "cheira un pouquiño". De todas formas a los que vivamos a su alrededor nos devaluó los terrenos, y la construcción ... (ver texto completo)
Amigo Xóse: Maña dia 3 quedei co meo amigo Luciano (Lucho) pros amigos, en ir a practicar algo de pesca deportiva pola ria de Pontevedra, enfrente Bueo e San Xenxo. Creo que si non cae algunha faneca, sargo, pinto, ou maragota, seguro que o lado dalgunha batea caerá algunha rincha (cabala ou caballa en Ourense). Estes peixes conoceos moi ben o boso veciño pescadeiro do Pereiro José Antonio aunque el non os comercializa, e logo pola noite iremos a comer unha merendiña boa a Combarro, so e pena que ... (ver texto completo)
Loading...
Esto son dos locos intentando escaparse de un psiquiátrico, al intentar saltar el muro hacen ruido y el guarda de seguridad pregunta:
- ¿Hay alguien ahí?
A lo que uno de los locos contesta:
-Miaaauuu
Y dice el guarda:
-Ah, es solo un gato
Pero al volver a intentarlo vuelven a hacer ruido y el guarda vuelve a preguntar:
- ¿Hay alguien ahí?
A lo que el otro loco contesta:
-Soy otro gato
Hasta mañana ... (ver texto completo)
-"Si la Galaxia fuera una gran ciudad, solo tendríamos explorado nuestra habitación".-

(¿.......?)
-Días de diciembre, días de amargura; apenas amanece, ya es noche oscura.-

- Diciembre caliente, trae el diablo en el vientre.-

- Diciembre mojado y enero bien helado.-

Salud y...
.... pois deixa que xa.
Saludos
Sobre todo a ciertas edades, haces bien en caminar, un poco de fondo siempre hace falta. Este año hay que cuidar el corazón con tanto disgusto. Pero despues de las tormentas siempre sale el sol. Ballesteros no te cabrees y sonrie que saldremos de todas.
Un saludo
No te preocupes, Varela, mi corazón funciona perfectamente, en mis años mozos lo puse a prueba en varias ocasiones y simpre respondió. Subí muchísimas veces desde el rio da veiga corriendo sin parar por la ladeira hasta mi casa, entre otras, por eso se mantiene fuerte. Hace poco mas de una década, aún tenía 45 pulsaciones, y hoy, raramente llega a 55, por lo tanto está en forma.
Un abrazo, amigo.