Pasou nun pobo da contorna.
A Maruxiña estaba sentada á porta da súa casa cando pasou pola calle o tío Pedro. Como de costume, ía cunha cabicha colgada do bico e falando só. A Maruxiña lembraba ouvir unha conversa da súa avoa coa veciña: " ¡Pobre home, que golpe levou!". Por iso, en canto tivo ocasión preguntoulle: "avoa, ¿qué golpe levou o tío Pedro?
Entón a avoa contoulle a historia.
O tío Pedro, anque non era ferreiro de profesión, tiña unha forxa onde arranxaba os seus aparellos de labranza ... (ver texto completo)
Que alegría Gel, tornar a leer as tuas mensaxes con ise humor que te carecteriza, munto bueno o caso do tío Pedro.
Unha aperta.
Estimados foreros/as: Como yo nací aquí en Euscalerría, tengo un verdadero problema pues no sé como arreglarlas para halar del pueblo de mis padres.
Hoy debíamos reflexionar, por qué 500000 hablamos español en el mundo, no quiero meterme con las lenguas ¡Pero qué bonito suena el español!

Esto para el señor Peteretiño: Serás dueño de tu silencio y esclavo de tus palabras. (San Agustin)
Sinor Xoseba, si nahún téin que falar do seu pobo nahún fale, más nahún nos ingane, ahí dice voçe que no mundo falan o ispañolo 500000, si fose a ssín poucos eran, según o padre Xosé dice que falan unhs quenientos millones, si sacamos os que voçe nos contou esconde o sinor munta xente, nanhún nos ingane, por favore.
Unha aperta
Amigo IN ILLO TEMPORE, dices unhas coisas igual ca me deci a min o padre Xosé, más oxe dixome algo más,-dile si se lembra dun amigo que tíñamos en comun, que por certo xa ahí que morreo, que se xamaba Dn Casemiro, era doutor en Viana.
Un abrazo do padre Xosé e unha aperta miña.
Pasou nun pobo da contorna.
A Maruxiña estaba sentada á porta da súa casa cando pasou pola calle o tío Pedro. Como de costume, ía cunha cabicha colgada do bico e falando só. A Maruxiña lembraba ouvir unha conversa da súa avoa coa veciña: " ¡Pobre home, que golpe levou!". Por iso, en canto tivo ocasión preguntoulle: "avoa, ¿qué golpe levou o tío Pedro?
Entón a avoa contoulle a historia.
O tío Pedro, anque non era ferreiro de profesión, tiña unha forxa onde arranxaba os seus aparellos de labranza ... (ver texto completo)
Moi bo o contiño Gel. Un abrazo. Xose.
Pasou nun pobo da contorna.
A Maruxiña estaba sentada á porta da súa casa cando pasou pola calle o tío Pedro. Como de costume, ía cunha cabicha colgada do bico e falando só. A Maruxiña lembraba ouvir unha conversa da súa avoa coa veciña: " ¡Pobre home, que golpe levou!". Por iso, en canto tivo ocasión preguntoulle: "avoa, ¿qué golpe levou o tío Pedro?
Entón a avoa contoulle a historia.
O tío Pedro, anque non era ferreiro de profesión, tiña unha forxa onde arranxaba os seus aparellos de labranza ... (ver texto completo)
Tiene razón, este es un foro muy polemico, todo por los seudonimos y usted es participe de ello, yo tambien, pero lo bien que se pasa, eso no lo cuenta.
Segun Pueblo de España, Villavieja el pueblo mas visitado, ganadole a ciudades con mas de 50.000 personas. Lider en visitas, esto es un Salvamé pero en pequeño.
Gracias por su opinión
De pseudonimo nada, mi nombre esta muy clarito, asi me llaman desde que naci, y si le parece que pasarselo bien es descalificarse los unos a los otros, pues adelante sigan asi.
A primeira vista non podo axudar, porque nunca ouvín falar de Mª Dolores Lubián Álvarez, nin das irmás Pilar, Claudina ou Encarnación, inda que meu pai era Lubián Álvarez.
A min morreume unha tía avoa en Buenos Aires que se chamaba Dolores Lubián Domínguez, sen descendencia. Pero non ten nada que ver.
O noso apelido non é precisamente o máis abundante en Lubián, polo que se a avoa de Fernando era de Lubián, seguramente sexamos da mesma familia.
Datos de nacementos só temos desde 1.871. Dinlle ... (ver texto completo)
hola como estan gracias por ayudarme, les comento que si entiendo bastante lo que escriber en gallego, en poco tiempo subire una foto de la casa donde ella vivia en lubian, lo que si puedo decir que es bien dentro de una montaña y bien precario, mi abuela me contaba que era de la montaña y criaban animales etc.
mi abuela la que vino a la Argentina nacio exactamente el 1º de Aril de 1898 en Lubian zamora, y su hermana Encarnacion quien fue la unica de las 4 hermanas que quedo alla y era la mayor ... (ver texto completo)
Según o padre Xosé, tiña de poñer a v piquena no de aporvechar. Disculpen
Assín, assin, me gosta que teñas memoria, más sabes que o que eu cazai que foi dereito pra Madride, claro ustedes aporbeitáronse de enbedar aqueles gaxos do tameirahún pra facerse coa sua mercaduría.
Un abrazo do padre Xosé.
Creo que todo en la vida tiene solución, menos la muerte. Yo tengo amistad con los dos, uno virtualmente, y el otro de toda la vida. Yo creo que tienes que seguir y solo ser mas tranquilo, la gente te empieza a tener cariño, pero claro os pusistes los dos en plan burro y eso no puede ser. Yo creo que con humildad se puede arreglar todo.! verdad ¡
Un consejo: Cada molinero quiere el agua para su molino y claro dejar seco el del vecino.
Un abrazo y daros la mano como buenos amigos! vale ¡
Amigo Manuele, que verdades le dixesta, parece mentira ca xente se xatee por tan pouca coisa, más teño que decirte que fai ocho anos nahún se comeu un rosco aquel día quéi fixera o día fun eu, o sinor IN ILLO TEMPORE nahún matara nada.
Un abrazo Manuele.
Aprezado amigo IN ILLO TEMPORE: Mira por donde sei quéin eres, hace 8 anos había un gaxo hospedado na Porta Galega me quería comprar las 5 perdices que yo había cazado y los 8 conejos, me decía que las 5 lebres que yo levaba que nahún le interesaban, más que béin más pagabas. Que piqueno e o mundo más a veces que pasan coisas que nahún teñen explicazahún.
Unha aperta.
Amador, non sigas dando chance e ese impresentable, que diga o que lle saia de esa cabeza

Amador non sigas dando chance a ese cabeza choca todos sabemos quen eres e o muto que te aprecian na Vilavella, o culto, intelixente, educado e respetuoso que eres el ou ela non e da Vilavella porque ten que opinar de quen non conoce todos sabemos que todas esas cousas que dice de ti son mentiras. asique e tomar aire fresco pro seu pueblo se que o ten un bico Amador
Ya sabes quien soy. Si te quitas la careta, hablaremos como lo hombres.
Te contesto a tu ofensa con un " DA LA CARA"
Fin de mi intervención
Creo que todo en la vida tiene solución, menos la muerte. Yo tengo amistad con los dos, uno virtualmente, y el otro de toda la vida. Yo creo que tienes que seguir y solo ser mas tranquilo, la gente te empieza a tener cariño, pero claro os pusistes los dos en plan burro y eso no puede ser. Yo creo que con humildad se puede arreglar todo.! verdad ¡
Un consejo: Cada molinero quiere el agua para su molino y claro dejar seco el del vecino.
Un abrazo y daros la mano como buenos amigos! vale ¡
Muchas veces la amistad y el trato es un vinculo más fuerte que el mero parentesco. Muchas veces es mejor huir que enfrentarse a algo nos va a ser perjucial. Pienso que rectificar es de buena gente, si ustedes lo hacen habran ganado a todo un pueblo.
Gracias de ante mano