Fue un noche de Navidad en la que caminando solitario me di cuenta que para que uno pueda ser feliz debe tener amigos, por eso les deseo feliz Navidad a todos ustedes.
Lo digo de corazón, y disculpo a todos los que en un momento perdimos el buen comportamiento y sin querer ofendimos a alguien. Yo particularmente pido disculpas si en un momento no fui muy fino, en mis mensajes.
Feliz Año a todos sin distinciones.
VIVA A VILAVELLA
Muchas gracias Ricardo,
por acordarte de todos
sea por muchos años unidos,
aunque sólo sea en el foro.

Se haga realidad tus augurios
todo el año venidero,
Tú nos deseas felicidad,
nos profetizan austeros.
... (ver texto completo)
Inda Cho Sei, Barxes, ¡vaya río! ahí se que hay boas trutas, vos como bos pescadores que sodes, supoño que o pouco de chegar, será lanzar o anzuelo é encher a cesta.
O lado, no Couto, están unhas estupendas barbacoas que ben podíamos asar parte de elas pra ir probando. ¿Qué os parece.?
Saudos.
Amador, todo mi apoyo a tus palabras, esta gente solo hace molestar y nos aportan nada. No tienes por que pedir disculpas, sabemos como eres y lo que quieres a tu pueblo. Gracias por tu aportación y seguiremos manteniendo la calma y la paciencia para que nos dejen disfrutar.
Un saludo
Amador y Manolo, Manolo y Amador: Ya lo habeis conseguido, el foro está tranquilo, ya todo está en calma y como mañana hay que chollar, me voy a la cama, felices sueños
Saludos
Que din os rumorosos
na costa verdecente
ao raio trasparente
do pracido luar
Que din as altas copas
de escuro arume arpado
co seo ben compasado
monótono fungar

Do teo verdor cinguido
e de benignos astros
con fin dos verdes castros
e valeroso chan
non des a esquecemento
da inxuria o rudo encono
desperta do teo sono
fogar de breogan

Os bos e xenerosos
a nosa voz entenden
e con arroubo atenden
o noso rouco son
máis so os iñorantes
e feridos e duros
imbéciles e escuros
non nos etenden non

Os tempos son chegados
dos bardos das edades
que as vosas vaguedades
cumprido fin teran
pois onde quer xigante
a nosa voz pregoa
coa redenzon da aboa
nazon de breogan. ... (ver texto completo)
Creo que cuando un "elemento" se dedica a ofender reiteradamante ocultandose bajo un seudonimo´lo cual demuestra su cobardia, el mismo pueblos de españa org. tendria que hacer publica su identidad y asi terminariamos con este tipo de gentecilla.
Creo y afirmo que el Sr. Inda no ha de estar detras de este personaje pues es verdad que tuve un pequeño rifi, rafe por el falar galego, (que el defendio) y sus formas fueron muy correctas. Es verdad que por ese motivo mas gente empezo a hablar en gallego. ... (ver texto completo)
Amador, todo mi apoyo a tus palabras, esta gente solo hace molestar y nos aportan nada. No tienes por que pedir disculpas, sabemos como eres y lo que quieres a tu pueblo. Gracias por tu aportación y seguiremos manteniendo la calma y la paciencia para que nos dejen disfrutar.
Un saludo
Totalmente de acuerdo Pepe. Tienes todo mi apoyo para terminar con estas ofensas gratis.
Un abrazo muy fuerte
Cuantas veces regresa y se va. Yo creo que usted tiene problemas de distancia, lo mismo cree que se fue y no se ha marchado. Consulte con el medico de cabecera y que le mande en ave a Barcelona, despues se va y visita las Vascongadas. Cuando este en Villavieja, llameme y a ver como acortamos distancia.
Despues le recomiendo unas gragueas que se llaman kilometrinas. Tiene que tomar una por la tarde y otra por madrugada. Hombre no hace falta que se levante a las cuatro de la mañana.
Otra cosa si ... (ver texto completo)
Mi mas sentido pésame a la familia de Naxo q. e. p. d. Siempre la separación de seres queridos es muy triste.
Un cordial saludo.
Mi más sentido pésame para Clarisa y sus dos hijos
Tendré presente a nuestro buen amigo Naxo en mis oraciones.
Un abrazo
lito y mikel se me encojio el corazon cuando me lo contasteis pero como tu dices nuestra niña siempre nos cuida ya sabes tenemos enchufe en el cielo y siempre nos protejera y bosotros tambien sabeis cuanto os kiero y keria decirle a pura q no pienso como ella yo no puedo ni kiero olvidar mi pasado porke sin mi pasado yo no tendria mi presente amo a mi hija manuela y por nada del mundo dejare de pensar en lo mucho q la echo de menos y por supuesto q pienso en mi presente pero en mi presente estan ... (ver texto completo)
Carmen, creo que no me explique bien, no quiero decir que no podamos recordar el pasado, lo que quiero decir es que no podemos vivir en el pasado. Ademas nuestra mente es selectiva, y suele acordarse de los momento buenos del pasado y olvidarse de los malos, y en base a ellos construir y mejorar nuestro futuro. Un abrazo
Piño, a seguir lendo a Rosalía. Ler, é vivir máis veces e máis vidas que unha.
Pero nada de morrer. Inda nos quedan moitas primaveras!
Creo non coñecer ao finado. Pero todos sentimos tristura polo pasamento dun veciño.
Endexamáis me sentín aldraxado por ti. ¿Que este nome te sonou a chinés? Pásalle a máis xente. Está feito adrede. Casi copiado deliberadamente dun escritor ourensán de cando a guerra, porque gusto coma el de xogar e disfrutar coa nosa lingua vernácula.
Indo hai anos no metro cun amigo catalán en Barcelona, el, moi catalanista, disfrutaba co letreiro da xaneliña:
-- "Es perillós abocarse". ¡Qué bonito es el catalán, y qué distinto del castellano. No como el gallego, que casi es castellano. En gallego ... (ver texto completo)
Por supuesto, que ésta poesía es de Rosalia de Castro, me gusta un montón, se nota. A veces, parece que le está sacando una foto a la zona nuestra. Los hechos, las costumbres.
Un saludo.
O forno está sin pan, o lar sin leña,
non canta o grilo alí
e se non é a pena que o consome,
o probe sólo está co seu sufrir.
Sin que comer e sin abrigo tembra,
porque os ventos son sutils
húmedos inda silban entre as pedras
i as portas fan xemir.
¡Qué ha de facer, Señor, si o desamparo
ten o redor de sí! ... (ver texto completo)