Vista parcial desde o balcón
Velaí outra palabriña nosa que non vexo nos diccionarios, nin xiquera no noso particular de Cortés: FUSTAXE.
"Pero qué fustaxe levas!" Esta expresión refírese a que non vas ben vestido, ou que andas enlarafuzado ou embulleirado, ou cheo de fariña,... Refírese á mala pinta que levas.
"Non fagas fustaxes". Así lle decía Lola ao Filipín cando facía "muecas", como torce-los fociños, ou xestos esaxerados.
¿Tamén se diría esta palabra fóra de Lubián?
"Pero qué fustaxe levas!" Esta expresión refírese a que non vas ben vestido, ou que andas enlarafuzado ou embulleirado, ou cheo de fariña,... Refírese á mala pinta que levas.
"Non fagas fustaxes". Así lle decía Lola ao Filipín cando facía "muecas", como torce-los fociños, ou xestos esaxerados.
¿Tamén se diría esta palabra fóra de Lubián?
Outra palabra máis que aprendo, fustaxe. No Pereiro nunca a oín. Miña nai usaba a palabra zapaldrán para referirse a persoa que andaba pouco arreglada ou cas faldras fora.
Ás cacaforras nos chamámoslle casi igual, cacaborras. Tamén se usa para referirse as persoas que están con frecuencia doentes.
Ás cacaforras nos chamámoslle casi igual, cacaborras. Tamén se usa para referirse as persoas que están con frecuencia doentes.
Piño que mal me sinto ahora, xa me puseches os dentes largos con tantos manxares moitas gracias pero que sepas que pra min o mais importante e poder verno pero de S. Santo o veran non pasa teño que ver cando estará meu irman por VVilavella. Cracias O candil por ese café
¿Bacalao con boletus? O Piño déixame tola, Pepita, porque sendo verdai que teño enfrente de casa (e o Piño tenha ó lado) a millor panadería do contorno, eu a única empanada que comín alí foi a de carne ou a de atún, tanto me gustan as duas que fai tempo que resolvín a papeleta encargándoa mitá de cada na misma. Se avisas con tempo que veis a merendala, comprométome a encargar esa e o café irá detrás. Pero, pra outras especialidades, xa o deixo nas maos do meu experto e bon veciño. Apertas pra todos, ... (ver texto completo)
Piño que mal me sinto ahora, xa me puseches os dentes largos con tantos manxares moitas gracias pero que sepas que pra min o mais importante e poder verno pero de S. Santo o veran non pasa teño que ver cando estará meu irman por VVilavella. Cracias O candil por ese café
Velaí outra palabriña nosa que non vexo nos diccionarios, nin xiquera no noso particular de Cortés: FUSTAXE.
"Pero qué fustaxe levas!" Esta expresión refírese a que non vas ben vestido, ou que andas enlarafuzado ou embulleirado, ou cheo de fariña,... Refírese á mala pinta que levas.
"Non fagas fustaxes". Así lle decía Lola ao Filipín cando facía "muecas", como torce-los fociños, ou xestos esaxerados.
¿Tamén se diría esta palabra fóra de Lubián?
"Pero qué fustaxe levas!" Esta expresión refírese a que non vas ben vestido, ou que andas enlarafuzado ou embulleirado, ou cheo de fariña,... Refírese á mala pinta que levas.
"Non fagas fustaxes". Así lle decía Lola ao Filipín cando facía "muecas", como torce-los fociños, ou xestos esaxerados.
¿Tamén se diría esta palabra fóra de Lubián?
Gracias profesor. Temos que estar mui agradecidos os de este foro, por a cantidad de excelente clases de galego que nos estás dando cada día, encima gratis.
Ahora queda claro o da i ¿pero que facemos coa h? unhas veces si, outras non, vexo que cuando está no medio da palabra si se usa.
Si te das conta ahora xa vou pondo irmáus sin h, o principio me daba a impresión que de non poñer a h, que era como si lle cortara as orella ou os mutilara, o do orto parecido, como que falaba do mismo pero que non ... (ver texto completo)
Ahora queda claro o da i ¿pero que facemos coa h? unhas veces si, outras non, vexo que cuando está no medio da palabra si se usa.
Si te das conta ahora xa vou pondo irmáus sin h, o principio me daba a impresión que de non poñer a h, que era como si lle cortara as orella ou os mutilara, o do orto parecido, como que falaba do mismo pero que non ... (ver texto completo)
O da H xa é outro cantar.
Eu teño lido moitos libros galegos, e ao ler, un vaise fixando. Iso tamén pasa co castelán. Tampouco hai reglas para toda a ortografía.
Tampouco ten tanta importancia cometer faltas de ortografía, que nesta lingua deixáronnos analfabetos a todos nós, que non estudiamos galego.
Eu teño lido moitos libros galegos, e ao ler, un vaise fixando. Iso tamén pasa co castelán. Tampouco hai reglas para toda a ortografía.
Tampouco ten tanta importancia cometer faltas de ortografía, que nesta lingua deixáronnos analfabetos a todos nós, que non estudiamos galego.
Cacaforra; Cortés y Vázquez a recolle como "hongo venenoso", a min gústame máis cando a facemos servir para referirnos a unha persoa de pouca valía, ou ben cando nos referimos a unha persoa, case sempre muller, que pasa por un estado de doenza.
Por certo, cantas veces non diría eu o do cerote cando falo en castelan.
Por certo, cantas veces non diría eu o do cerote cando falo en castelan.
Pois mira por onde CEROTE está no "Diccionario de la Real Academia de la Lengua Española" cos mesmos significados que no galego de Estravía, icluido "temor, miedo, pánico".
O que pasa é que "cerote" támén está polo cú do saco das palabras do castelán.
Pero eiquí andamos a remexelo todo.
O que pasa é que "cerote" támén está polo cú do saco das palabras do castelán.
Pero eiquí andamos a remexelo todo.
Me dirixo a auténtica Pita,ê decer a miña namorada, nahún sei nada de tí, praí noutro foro cualquera intentan imitarte, más tracen mal perfume, eu te reconozco por ô que eu te regalei no seu día, encunfundible Pitiña, me mereces os mayores respeitos sei que istás casada, más por recordar vellos tempos nahún facemos mal a ninguen.
Unha aperta.
Unha aperta.
Vale Candil. Tomaremos ese café é o que faga falta, pra un asado é unha boa empanada de bacalao con boletos, non temos que ir mui lonxe, o forno está ben cerca. de eso podo encargarme eu.
Como estamos recopilando cousiñas dos nosos antepasados, por qué non estos refranes tan acertados. Alagunhos usados con bastante frecuencia por unha familiar miña.
Entre primos y hemanos, nunca metas las manos.
Si en la vida quieres triunfar, tienes que oir ver y callar.
La memoria es como el mal amigo, cuando mas lo necesitas te falla.
Quero que veña pronto a neve (fai falta) a parte de eso, teño como necesidad de ir a Lubián é pisar o zarapallo.
Entre primos y hemanos, nunca metas las manos.
Si en la vida quieres triunfar, tienes que oir ver y callar.
La memoria es como el mal amigo, cuando mas lo necesitas te falla.
Quero que veña pronto a neve (fai falta) a parte de eso, teño como necesidad de ir a Lubián é pisar o zarapallo.
Gracias, mestre. Moi clariña e moi didáctica a explicación. Pásame como o Piño, ahora xa podréi escribir "hai" do verbo haber, en galego, sin ter a sensación de que o estaba facendo mal, tantos anos escribindo "hay", que se me quedaba coxo escribir "hai", pero se non existe o "y" en galego, xa non volverei a dudar. Recordo unha vez que meu irmao Luis mandou pintar un letreiro na furgoneta e eu díxenlle: "Luis, ¡que te puxeron "Móbil" en vez de "Móvil"! E él, tan campante, díxome: "En galego escríbese con b". E tuven que calarme, inda que hoxe sigo ca duda, ja, ja. Do que non sei, non discuto. (Bueno, o traductor de Google dice que é con b, pero a saber...:-) Saludos pra todos. ... (ver texto completo)
Cacaforra; Cortés y Vázquez a recolle como "hongo venenoso", a min gústame máis cando a facemos servir para referirnos a unha persoa de pouca valía, ou ben cando nos referimos a unha persoa, case sempre muller, que pasa por un estado de doenza.
Por certo, cantas veces non diría eu o do cerote cando falo en castelan.
Por certo, cantas veces non diría eu o do cerote cando falo en castelan.
Gracias profesor. Temos que estar mui agradecidos os de este foro, por a cantidad de excelente clases de galego que nos estás dando cada día, encima gratis.
Ahora queda claro o da i ¿pero que facemos coa h? unhas veces si, outras non, vexo que cuando está no medio da palabra si se usa.
Si te das conta ahora xa vou pondo irmáus sin h, o principio me daba a impresión que de non poñer a h, que era como si lle cortara as orella ou os mutilara, o do orto parecido, como que falaba do mismo pero que non ... (ver texto completo)
Ahora queda claro o da i ¿pero que facemos coa h? unhas veces si, outras non, vexo que cuando está no medio da palabra si se usa.
Si te das conta ahora xa vou pondo irmáus sin h, o principio me daba a impresión que de non poñer a h, que era como si lle cortara as orella ou os mutilara, o do orto parecido, como que falaba do mismo pero que non ... (ver texto completo)
Lembreime desta palabra, mirei o libro de Cortés y Vázquez, e levei un cerote, ao ver que non recolleu esta palabra.
Abrin o Estravís, e levei unha boa alegría:
CEROTE: 1.- Masa ou mistura de pez e cera, ou de pez e aceite, que usan os zapateiros para encerar os fíos que empregan para coser. 2.- Medo, temor: "metéronlle un cerote...!". 3.- Cerollo (excremento). 4.- Fig. Persoa que non serve para nada: "este é un cerote que non hai por onde collelo."
Nós utilizámola como SUSTO, que ven tendo ... (ver texto completo)
Abrin o Estravís, e levei unha boa alegría:
CEROTE: 1.- Masa ou mistura de pez e cera, ou de pez e aceite, que usan os zapateiros para encerar os fíos que empregan para coser. 2.- Medo, temor: "metéronlle un cerote...!". 3.- Cerollo (excremento). 4.- Fig. Persoa que non serve para nada: "este é un cerote que non hai por onde collelo."
Nós utilizámola como SUSTO, que ven tendo ... (ver texto completo)
Pois mira que eu asocio esa palabra con cero: "eres un cerote a izquierda". ¡Hai que ver a de cousiñas que estou aprendendo con vos! Por certo, si me permite, mestre, hai tempo que teño unha duda: ¿existe a y griega no alfabeto galego?
Lembreime desta palabra, mirei o libro de Cortés y Vázquez, e levei un cerote, ao ver que non recolleu esta palabra.
Abrin o Estravís, e levei unha boa alegría:
CEROTE: 1.- Masa ou mistura de pez e cera, ou de pez e aceite, que usan os zapateiros para encerar os fíos que empregan para coser. 2.- Medo, temor: "metéronlle un cerote...!". 3.- Cerollo (excremento). 4.- Fig. Persoa que non serve para nada: "este é un cerote que non hai por onde collelo."
Nós utilizámola como SUSTO, que ven tendo connotacións con medo ou temor. Haberá que empezar a espetala nos escritos. ... (ver texto completo)
Abrin o Estravís, e levei unha boa alegría:
CEROTE: 1.- Masa ou mistura de pez e cera, ou de pez e aceite, que usan os zapateiros para encerar os fíos que empregan para coser. 2.- Medo, temor: "metéronlle un cerote...!". 3.- Cerollo (excremento). 4.- Fig. Persoa que non serve para nada: "este é un cerote que non hai por onde collelo."
Nós utilizámola como SUSTO, que ven tendo connotacións con medo ou temor. Haberá que empezar a espetala nos escritos. ... (ver texto completo)
Eu tamen istou dacordo coa sua mensaxe, más ô meu xefe simpre istá de acordo co que voçe di, oxe nahún. Coisa que eu aporbeitei pra perguntarle por qué,-me contestou, nahún veis ô que dice ahí que moitos debemos aprender,-ô que eu respondin a tocar a gaita,-decindo él ssín cabeza de corzo, logo non vexas, tudos musicos.