buena cosecha de nieve
O cuco agoira a primavera nas nosas montañas na segunda quincena de marzo, ou a moito tardar, nos primeiros de abril, co seu "cu-cu" infatigable. Eu xa o teño ouvido -este ano inda non- facer trisílabos e deica tetrasílabos: "cu-cu-cu" e "cu-cu-cu-cu".
Esta chamada do cuco ten que ver co apareamento. Pero unha vez emparellado, inda que con menos frecuencia, sigue a cantar deica xuño.
Acabada a posta dos ovos, o cuco adulto, que carece de sentimentos familiares, arremedando aos antigos fidalgos ... (ver texto completo)
Pobre home.! Encima de levar a muller o lombo, ter que ouvir eso, "de carallo ofendeu o crego" xa pra rematar tiña que añadir, te xuro, que por o burro que me trouxo é me ten que volver a levar, tú si que mas vas a pagar.
Gracias Daniel. También te enviamos desde Lubián un saludo a ti y a los demás vecinos de Santa María Ribarredonda (Burgos.)
Hace unos días que pasé por ese pueblo, he visto muy bonito el paisaje, estaba cubierto por la nieve.
UN SALUDO.
Home, vai. Entendímosche todos: Leventóuseche o ánimo.
Assín, assín me gosta, que interpreten béin as coisas, por certo munto animado que istaba.
O Pa tes algo de razón, más contárinte mal a coisa, foi certo que istaba, diante comercio do fillo do Ruiz Matos, que por certo vendi munto bacallao,ê verdade nahún ê de munta calidade, total que saía unha preta munto bein parecida, de pronto veume un xeirumo ô bacallao, eu reacionei decendo -condanada dónde levarás a coñac escondida. Eu sei que isto to contarín os meus colegas de viaxe, aunque sexa un bocadito destorsionado, algo pasou y voçe nahún ô soñou.
Total que o meu setindo de a trompa ... (ver texto completo)
Home, vai. Entendímosche todos: Leventóuseche o ánimo.
Hemos estado visitando a los hijos y nietos, por tal motivo, (descanso en el foro por mi parte) ahora veo que habláis del jesuita Roque Lubián, nacido en Lubián y que se fue a las misiones muy jóven.
Mirando en Google, poco mas he podido encontrar de lo que ya comentáis, es cierto que agrada al saber que un destacado misionero ha nacido en nuestro pueblo, también me llamó la atención que aparte de escribir en la lengua sáliva del Orinoco, hace mención de algún escrito que éste Sr. escribió en euskera, ... (ver texto completo)
Si: a herdanza xa a sei eu: ORINO CO aparello de eses menesteres.
O arquitecto de Lubián, Antonio Prieto, é un apaixonado estudioso do Padre Lubián. Seguramente el pode decirnos moito máis do que damos atopado en google.
Eu, sabedor de tér un crego na familia dos meus devanceiros, quero tamén saber máis.
Os indios Sálivas era o pobo máis importante do Alto Orinoco. Con eles conviviu Roque Lubián trinta anos desde a Compañía de Jesús, na que ingresou en 1.732.
Chegou a ser Superior da Misión de San Juan Nepomuceno, cargo desde o que se viu mergullado nos asuntos ... (ver texto completo)
Hemos estado visitando a los hijos y nietos, por tal motivo, (descanso en el foro por mi parte) ahora veo que habláis del jesuita Roque Lubián, nacido en Lubián y que se fue a las misiones muy jóven.
Mirando en Google, poco mas he podido encontrar de lo que ya comentáis, es cierto que agrada al saber que un destacado misionero ha nacido en nuestro pueblo, también me llamó la atención que aparte de escribir en la lengua sáliva del Orinoco, hace mención de algún escrito que éste Sr. escribió en euskera, ... (ver texto completo)
Alabado sea el Santísimo Sacramento del Altar.
Teño munto boa nariz, más so co que dices nahún sei se eres a do bon perfume, más cuando tú alabado sempre ô outro.
Esa teima cégate, Zé.
Non sei se o soñei, ou se mo contaron. Pero o certo é que teño que preguntarche se o outro día sentache nun escano á porta dun comercio de ultramarinos aí, en Pernambuco.
Dicen que tiña-los ollos pechados, e estabas todo embabecado co pensamento na Pita.
Daquela saiu do comercio outro portugués cunha bacalada moi grande de baixo do brazo, e pasou con ela moi preto dos teus fociños.
Dicen que entón pegache un pulo e berrache:
--Pita moñuda, cachonda!
O Pa tes algo de razón, más contárinte mal a coisa, foi certo que istaba, diante comercio do fillo do Ruiz Matos, que por certo vendi munto bacallao,ê verdade nahún ê de munta calidade, total que saía unha preta munto bein parecida, de pronto veume un xeirumo ô bacallao, eu reacionei decendo -condanada dónde levarás a coñac escondida. Eu sei que isto to contarín os meus colegas de viaxe, aunque sexa un bocadito destorsionado, algo pasou y voçe nahún ô soñou.
Total que o meu setindo de a trompa ... (ver texto completo)
Alabado sea el Santísimo Sacramento del Altar.
Esa teima cégate, Zé.
Non sei se o soñei, ou se mo contaron. Pero o certo é que teño que preguntarche se o outro día sentache nun escano á porta dun comercio de ultramarinos aí, en Pernambuco.
Dicen que tiña-los ollos pechados, e estabas todo embabecado co pensamento na Pita.
Daquela saiu do comercio outro portugués cunha bacalada moi grande de baixo do brazo, e pasou con ela moi preto dos teus fociños.
Dicen que entón pegache un pulo e berrache:
--Pita moñuda, cachonda!
252525, olha que o Orinoco fica en Venezuela.
Ou falas polo asunto dos lindeiros entre a Espanha e Portugal naquel século?
Cando voltes --si voltas-- trae uma mulatinha que fique munto bem, para esquecer à tua bem amada Pita Monhuda.
Amigo Inda, Orinoco dices que fica en Venezuela, eu nahún sabía, más quería coloborar, cua discrizahún que fixo ô gaxo, era idéntico ô que veo a buscar a mala, do que dices que leve unha mulatinha, nahún poso mentras teña na cachola a incunfundible Pita Monhuda.
Unha vez era un mozo que tiña noiva en Acibeiros e ía tódalas noutes a vela. I unha noute viu unha egua co ramal arrastro. Dixo pra el: "De quen será esta egua que anda a estas horas co ramal arrastro? Andará por aí o amo?".
Cuando se fixou, viu que a egua tiña pés de home, e onde pisaba deixaba piaxe de lume.
A egua acercouse a el e díxolle:
--Eu son un cura que me condenei e non podo entrar no ceio, porque estou condenado. E tampouco podo ire ao inferno con esta roupa. Tés que espirme.

El entonces seguiu o camiño, todo cheo de medo, e xa non foi onda noiva. Foi onda o crego do lugar, e díxolle o que lle pasara. E o crego díxolle:
--Pois tés que espilo, sexa como sexa, se non éche peor. Vas facer desta maneira: Fas un circo, e nel póis unha cruz pintada, e póiste encima da cruz, e cun lareiro largo e unha fouce na punta, vaslle quitando as vestiduras, e empezas polos pés, que se empezas pola cabeza, vaise a ti.
I el así o fixo. Foi ao sitio onde el lle dixera co esperaba, fixo un corro e nel pintou unha cruz, e púsose nela, esperando a que viñese.
Cuando veu, empezou a sega-las roupas polos pés, e según as ía segando, íase enterrando, e cuando as segou de todo e llas quitou, solo lle quedou a cabeza fóra, e díxolle:
--Maldita sexa quen tanto te ensinou.
Despois quitoulle o gorro, i ao quitarlle o gorro, enterrouse de todo, i el marchouse para o pueblo e xa non lle pasou máis nada.
Xa está.

(Recollido de Cortés y Vázquez. Arranxado mínimamente.) ... (ver texto completo)
Esta palabra que tantas veces temos escoitado, CIFRE, non a vexo por ningures. Sí aparece en Estravís VIRUXE. A min paréceme que teñen o mesmo significado.
Xa teño a pista, con istes datos que ô sinor discrebe, foi un fillo dise ô que recolleu a mala ô outro día, pois como dixo ô padre Xosé ven a descendencia de Galiza, nahún podía ser outro, seguro que era íse tiña tuda pinta, munto alto amarelo, nariz munto grande, ollos pardos un retrato do seu pai ou do seu abó.
Más aunque le queira dar más datos non tornei a verlo,ê posible que ô meu xefe sepa algo más, nahún sei se querrá decermo, bou intentar convencerlo, si nahún ô fillo do Ruiz Matos, de tudas ... (ver texto completo)
252525, olha que o Orinoco fica en Venezuela.
Ou falas polo asunto dos lindeiros entre a Espanha e Portugal naquel século?
Cando voltes --si voltas-- trae uma mulatinha que fique munto bem, para esquecer à tua bem amada Pita Monhuda.