Hola a todos:
Estoy escuchando La Radio la cual manifiesta el intento de desalojo de los acampados de la Plaza de Cataluña. Hace algunos días manifesté todo mi apoyo a la pacífica manifestación. Hoy desde la lejania, creo que sus reviindicaciones ya fueron conocidas y recepcionadas por la sociedad y creo bajo mi modesta opinión que ya debian de deponer tales concentraciones.
Un Abrazo.-
Pepe.-
Hola a todos.
Parece ser que todos nos ausentamos del Foro, espero que sea por un espacio de tiempo corto. Hasta hace unos días éramos los mas participativos en todos los foros de La Portelas, hoy ya nos pasaron algunos, volvamos a nuestros orígenes y haciendo un esfuerzo escribamos cualquier historia aunque no sea muy real, lo importante es ponernos en contacto y matenernos fieles a nuestros principios de unión y respeto. ¡Animo!
Un Abrazo.-
Pepe.-
..
O ceo tan azul, secara a terra, e as pequenas nubes creceran, e chovera, e caera a auga, e fara desaparecer os capullos, deixando paso as rosas encarnadas, e moito mais cedo que tarde se abriran as grandes alamedas por donde pase o home libre para construir un sociedade millor.
"El pesimista le hecha la culpa a la tormenta; el optimista espera a que amaine; el realista, ata los cabos".
Buenas noches, descansad.
También hay quien dice que:"El pesimista es un optimista con mucha experiencia".
Bla, bla... As palabras son moy fáciles de decir e tamen sas leva o vento, pero a realidade e outra cousa ven distinta. saudos
Hermenegilda era unha mulleriña que vivía hai anos en Acibeiros. Para subir á casa había que facelo por un escalón, casi escada, amañado de calquer xeito por algún chambón.
Na casa non había electricidade.
Unha noite, ao encontrase doente a boa velliña, unha veciña chamou por telefóno ao doctor Cano, que saíu axiña co seu maletín cara Acibeiros.
A veciña, en chegando ao fondo do escalón, pensou que precisaban a axuda dunha linterna ou dun farol, polo que lle dixo ao menciñeiro:
--Aguarde un momento, ... (ver texto completo)
Non será por falta de nubes, a cuestión é querer velas. E cando a choiva nos enchoupe e nos deixe coma pitos groufos, haberá quen diga que o ceo xamais estivo tan azul... A natureza é sabia, as treboadas que se están xerando servirán para que as amapolas dos campos rexurdan levantando triunfantes a cabeza.
De momento, ¡viva la dempocracia!. Con sus faltas, con sus fallos, con sus necesidades, con muchas cosas por hacer, con muchas por mejorar, con muchos problemas por resolver. Todos somos conscientes de estas cosas, pero, es precisamente la Democracia quien puede arreglarlo, porque, podrás manifestar tus carencias y..., tal vez alguien te escuche. Tu pon lo tuyo, también.
"Exije mucho de ti, y espera poco de los otros".
Hasta mañana.
Algunas nubes ya se ven en esa gran mancha azul, sin enbargo no nos dejan ver los nubarrones tormentosos que se están formando. Hemos de ponernos a cubierto para evitar, en lo posible, las cunsecuencias.
Un saludo.
En otro mensaje, muy cercano a este, decia que mientras no se quite el hambre y las injusticias sociales, creo cada dia menos, pero la lucha continua y hay que seguir peleando.
Amigo Lobonocortello, estoy con usted, pero hace bien en no cruzarse de brazos y mirar para otro lado, creo que todos estamos indignados.

Es triste decirlo; pero el hambre despierta el ingenio.
Todos obedecen con gusto cuando el que manda es justo. Dos cosas valen mas que el Rey: el pueblo y la ley.

Termino diciendo, ... (ver texto completo)
"Lo importante no es dar años a la vida, si no, dar vida a los años"
(anónimo)
Que Dios te oiga, yo también rezo cada día para que así sea... Gracias.
Puede que alguien nos oiga, y las cosas mejoren.
"Por muy larga que sea la tormenta, siempre volverá a brillar el sol".
-Khalil Gilbran-

Saludos.
Que Dios te oiga, yo también rezo cada día para que así sea... Gracias.
Me entero en este momento, que la salud de este muchacho no anda muy alagueña, espero de todo corazón que muy pronto se ponga bueno.
Un abrazo.