Mi querido amigo 2525, siempre estoy, pero las cosas de trabajo muchas veces te restan tiempo para divertirte. La anecdota que cuentas tiene su lado simpatico, pero fodase o gaxo.
Un abrazo muy fuerte
Un abrazo muy fuerte
Aprezado Manuele: Istá anécdota que contey é tanhún certa coma vida mesma, pois o Matias sempre pensou que o seu xermano xemelo istiber vivo, agora donde istá sabe Deus nuestro sinor, además según el padre Xosé xa nahún debía a andar remexendo en iste tinglado, pois me puxo a comparanza en un cabrito, si a cabra daba pouco leite, era más xusto que criara uno, no dos, que Deus nos perdoe por la comparanza.
Un abrazo pro sinor.
Un abrazo pro sinor.