Esto cada dia peor, con tanta palabreria e tanta chorrada o foro da VILAVELLA cada dia bai a menos, està ven algunha charlotada de vez en cando pero todos os dias con a misma canciòn a xente se cansa. QUE fòi de todos aquèles veciños da VILAVELLA que contàban cousas do pueblo pùñan fotos de xente, de casas, dos montes, en fin "XENTE DE VILAVELLA", por que na VILAVELLA hay xente moito mais lista e culta pa que este foro sea outra cousa distinta, e si non solo hay que ver o foro do PEREIRO pa aprender ... (ver texto completo)
Pues mire usted, le comprendo perfectamente. Y si marchándome yo arreglásemos el asunto, ahora mismo cerraba la puerta con sumo cuidado.
Pero mire, señor YO SOY AQUÉL, existe la libertad de escribir, de no escribir, de leer y de no leer. El foro es una ventana abierta por la que pueden entrar mariposas, golondrinas, arrendajos, cuervos, moscardones y todo tipo de tipos. Y si yo me fuese, podría ser que mi sitio lo ocupase un pajarraco aún peor.
Menciona usted un foro en el que no hay polémica. ... (ver texto completo)
Distinguido "sinor", podias decirme xa le parió la cabra al paco.

Unha aperta.
La ironia barata se la puede guardar, mi pariente tiene toda la razon
un abrazo
Esto cada dia peor, con tanta palabreria e tanta chorrada o foro da VILAVELLA cada dia bai a menos, està ven algunha charlotada de vez en cando pero todos os dias con a misma canciòn a xente se cansa. QUE fòi de todos aquèles veciños da VILAVELLA que contàban cousas do pueblo pùñan fotos de xente, de casas, dos montes, en fin "XENTE DE VILAVELLA", por que na VILAVELLA hay xente moito mais lista e culta pa que este foro sea outra cousa distinta, e si non solo hay que ver o foro do PEREIRO pa aprender ... (ver texto completo)
Distinguido "sinor", podias decirme xa le parió la cabra al paco.

Unha aperta.
Amigo 2525, dille o padre JOSE que mande parar de chover, en todo o mes de MAYO solo 3 dias de sol, e en 9 dias de JUNIO non sei o que è ver o sol, todo este fin de semana non parou de chover nin de dia nin de noite, estou hasta o carallo de tanta augua, 2525 dille o padre JOSE que rece 7 padrenuestros e 30 avemarias. VARELA, que lo pases lo mejor que puedas en VILAVELLA, el amigo M PIDAL me suena que tambien andarà por el pueblo, entre los dos darle una paliza al maestro cuando os junteis en el ... (ver texto completo)
Distinguido "amigo", mira teñes razahún en algunhas coisas, más aquí tambéin anda algún que outro que mexan por él,é dice que xove.

Sahudos os da Vila Fermosa y atudos/as los del mundo mundiale.
Esto cada dia peor, con tanta palabreria e tanta chorrada o foro da VILAVELLA cada dia bai a menos, està ven algunha charlotada de vez en cando pero todos os dias con a misma canciòn a xente se cansa. QUE fòi de todos aquèles veciños da VILAVELLA que contàban cousas do pueblo pùñan fotos de xente, de casas, dos montes, en fin "XENTE DE VILAVELLA", por que na VILAVELLA hay xente moito mais lista e culta pa que este foro sea outra cousa distinta, e si non solo hay que ver o foro do PEREIRO pa aprender ... (ver texto completo)
Un poema de Rosalía para que o leelo vos arrinque un sorriso, en especial para Sofía.
Eu cantar, cantar, cantéi,
a grasia non era moita,
que nunca (delo me pesa)
fun eu meniña grasiosa.
Cantéi como mal sabía
dándolle reviravoltas,
cal fan aqués que non saben
direitamente unha cousa.
Pero dempóis paseniño,
i un pouco máis alto agora,
fun botando as miñas cántigas
como quen non quer a cousa.
Eu ben quixera, é verdade,
que máis boniteiras foran.
Eu ben quixera que nelas
bailase o sol cal palomas,
as brandas augas ca luz
i os aires mainos cas rosas;
que nelas craras se visen
a espuma das verdes ondas,
do ceu as brancas estrelas,
da terra as prantas hermosas,
as niebras de cor sombriso
que aló nas montañas rolan,
os berros do triste moucho,
as campaniñas que dobran,
a primavera que ríe
i os paxariños que voan.
Canta que te canta, mentras
os corasóns tristes choran.
Esto e inda máis, eu quixera
desir con lengua grasiosa;
mais donde a grasia me falta
o sentimento me sobra,
anque éste tampouco abasta
para espricar certas cousas,
que a veces por fora un canta
mentras que por dento un chora.
Non me espriquéi cal quixera
pois son de espricansa pouca;
si grasia en cantar non teño
o amor da patria me afoga.
Eu cantar, cantar, cantéi,
a grasia non era moita.
¡Mais qué faser, desdichada,
si non nacín máis grasiosa! ... (ver texto completo)
Ayer tarde la vi de soslayo, encaramada sobre unos zapatos de tacón de aguja manejados con asombroso desparpajo, al cruzar la quinientos veinticinco. Sus andares bien merecedores son de ese gesto militar de rodilla en tierra a la voz de ¡rindan! Verdaderamente sus encantos son para rendirse.
Las mejillas tenían, y tendrán seguramente por muchos años, la ternura y el pulido del mármol moreno. Y bueno será el declarar que, aparte de los cosméticos que requiere su profesión, el único tratamiento facial ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo: Me parecia usted un gran militar, demócrata y de prestixo, más o que conta ahí da Loquilla del tanga nahún istibo afurtunado, dice usted que aparte de los cosméticos que requiere su profesión, el único tratamiento fracial que seguramente se permite es una dos veces agua fresca una o dos veces al día, pero hombre de Deus, como pode dicir íso, sí tratándose de la carretera 525, ahí nahún faltan fontes por tudos los lados, logo le recordo que fué mí ex, debe levar coidado para no despritixar ... (ver texto completo)
¡Hola! Me encuentro aqui porque necesito saber si alguien puede indicarme como puedo obtener datos sobre viejos habitantes de Lubian. Si bien de mis abuelos maternos tengo datos, de sus padres y abuelos solo poseo los basicos.
Mi abuela se llamaba Jesusa Dieguez de Rodriguez y mi abuelo Nicolás Rodriguez.
Cualquier tipo de información será agradecida!
Saludos!
Gisela A. Romero Rodriguez
Nahún me poña falta, por istar despistado mandei a b do burro nos derivados, claro xa me enxeo a cabeza de cabeza de corzo o xefe y a culpa é del pois sempre me di cuando teñas dudas pona grande nahún sexas miserias, claro que aquí xuntarónseme duas coisas por un lado o do xefe y por outro no gaxo que eu istaba a pensar pois aunque munto grande nahún téin nada de burro.
Así que unha máquina de facer cartos... que seca mal os billetes. Seica hai desas máquinas na Grande Bretaña e na Inmensa Norteamérica, que os sacan ben sequiños e ben pasados ao ferro.
Pero nestes lares dos amigos do teu xefe, seitureiro Zé, máis abundan as de embutir. Por iso hai tanto mondongo circulando por aí.
Sinor Inda, pero home de Deus, con xinitas, voçe sempre a pensar nos fillos da Gran Bretaña e na inmensa Norteamérica, téin razahún as chourizas fanse do mondongo y nahún debemos de entrar en sus deribados, logo sempre pode istar el listo de turno pensando que tendrá que ver unha coisa coa outra. Claro que ter teina más nahún istá a altura de tudas las miras.

Unha aperta.
Vostede sempre entende ben, Sr. Zé. De feito, é dos foreiros con máis entendedeiras de toda a comarca. Nunca da puntada sin fío, non hai tema do que o señor non entenda, da igual que sexa antiguo ou da máis rabiosa actualidade, de bromas ou de veras, sin faltar o respeito pero sin deixar títere con cabeza... ¡vaia personaxe que soupo crear!... Recordos o padre José que, por o que conta vostede, debe ser un bendito, pido a sua bendición.
Saludos, coma sempre, a todos os foreir@s de boa vontade.
Aprezada sinora: En primer lugar, munto obrigado por as suas parábolas, le agradezco de verdade su buena intencionalidade, penso que es una sinora munto preparada, me refiero intelectualmente y de sntimientos más eu pobre de min as que eu pasei tuda miña vida, pero cos anos penso que a te os burros aprenden algo, béin a min penso que el Sinor quixo que no camiño da miña vida poñer al santo del padre Xosé, un gran amigo del actual papahún, su Santidade Francisco y claro ístes dois algo influllen na ... (ver texto completo)
Mi querido e inolvidable Zé, el numerado doscientos cincuenta y dos mil quinientos veinticinco, ¡cómo pasan los años y cómo vamos cambiando! ¡Cómo se nota tu ejercicio en la sacristía, al lado de tu bien amado padre José! Ahora resulta que nos vienes con la parábola del viñador, olvidándote de que tú fuiste segador de "leiras", y nunca trabajaste en la vendimia. ¿Dónde están las viñas de "As Carvalhas", allá en lo alto de la Sierra de "A Coroa"? ¿En qué "leiras" de "As Frieiras" cortaste tú un solo ... (ver texto completo)
Adorable ex, parece mentira que tú me digas isas coisas, co que nos nos quixemos, eu sei que cambéi algo de maneira de pensar, foi culpa del destino y as circunstancias que me tocou vivir, agora con tudos los respeitos do mundo mundiale te pido por favore que sexas un bocadito más respetuosa con lo que dices, pois tiben a sorte de coñecer al padre Xosé que pra min o noso amigo Francisco más pronto que tarde tendrá que facerlo santo, pois téin tudos los números, foi inganado como eu, pero é un bon ... (ver texto completo)
Aprezado Inda: Parece que o sinor interpretou a mensaxe como o contou a Loquilla del Tanga, es decer una de mis ex, además aunque fose da maneira que ela o contou, debe ter enconta que eu xa teño muntos anos, claro istá fixen muntas más coisas. Le dou unha pista o meu xefe era munto amigo do Bar Cenas, totale que cada pouco eu tiña de levar o mercedes do mencionado a Suiza, alén tiña que deixar a Mercedes y tracer a Agustina no audi, a min en ístes viaxes a parte de pagarme béin me daban groxeta, ... (ver texto completo)
Así que unha máquina de facer cartos... que seca mal os billetes. Seica hai desas máquinas na Grande Bretaña e na Inmensa Norteamérica, que os sacan ben sequiños e ben pasados ao ferro.
Pero nestes lares dos amigos do teu xefe, seitureiro Zé, máis abundan as de embutir. Por iso hai tanto mondongo circulando por aí.
Ayer tarde la vi de soslayo, encaramada sobre unos zapatos de tacón de aguja manejados con asombroso desparpajo, al cruzar la quinientos veinticinco. Sus andares bien merecedores son de ese gesto militar de rodilla en tierra a la voz de ¡rindan! Verdaderamente sus encantos son para rendirse.
Las mejillas tenían, y tendrán seguramente por muchos años, la ternura y el pulido del mármol moreno. Y bueno será el declarar que, aparte de los cosméticos que requiere su profesión, el único tratamiento facial ... (ver texto completo)
Aprezada sinora, O Candil: Le teño que dicir que usted en pocas parábolas dixo munto, téin gañada la simpatía del padre Xosé, me dixo dile a ísa adorable sinora que ela cree, coisa que claro eu le preguntei por qué me dices ísto padre,-munto sencillo mira nuestro sinor tiña unha viña, claro tiña muntos compromisos de xente quería ir a traballar pra él, totale que muntos forin a mañán como tiñan de constume outros forin a meodía a coisa que outros encontrounos de ociosos a la tarde conclusiahún que ... (ver texto completo)
Vostede sempre entende ben, Sr. Zé. De feito, é dos foreiros con máis entendedeiras de toda a comarca. Nunca da puntada sin fío, non hai tema do que o señor non entenda, da igual que sexa antiguo ou da máis rabiosa actualidade, de bromas ou de veras, sin faltar o respeito pero sin deixar títere con cabeza... ¡vaia personaxe que soupo crear!... Recordos o padre José que, por o que conta vostede, debe ser un bendito, pido a sua bendición.
Saludos, coma sempre, a todos os foreir@s de boa vontade.