Bueno ya estoy aqui, el Ordenador despues de tantos años trabajando dijo que o le formateaba o no decia ni pio, y asi fue dejo de existir un dia como hoy y ya le enterre. Descansa en la habitación o desván, donde se aculan todos los recuerdos conseguidos a traves de la vida. Le puse una lapida de cartón piedra en la cual se puede leer, descansa en paz y gracias por haberme hecho la vida un poco mas alegre.
Bueno despues de decir todas estas cosas sobre mi querido ordenador (Computador)
paso a ... (ver texto completo)
Aquí cualquera que salga contando cualquer coisa parece que nahún istá algusto dos outros, nahún me extraña que el amigo Manuele toque a Zoca, además tudos se creen suficiente profesores para reprender os outros, manda carallo como istá el patio,ánimo amigos que participéis por primera vez, nahún le teñan medo os letrados, fodase cos gaxos.
Enterado de la triste noticia, de la morte de un gran amigo, como era para min Sotillo, nahún me queda más que dar el pésame a los familiares, espero que colla un bonito camiño, como el se merece, un gran home, amigo dos seus amigos, sempre mirou por los más necesitados. Pra min nahún te fuches, sempre istarás presente, aprezado amigo, descansa en paz.
Gracias, Zé.

Unha aperta.
... o algo más que viene a darme una vuelta por el foro de las Hedradas y reclamaba; con el debido respeto; la presencia de Sofia, nuestra anfitriona por derecho.
Hoy dejo el foro con la preocupacion a silencio tan prolongado; espero no sea por problemas de salud o algo parecido. Estaremos atentos a cualquier noticia pues no has dejado de interesarnos querida amiga.

Un fuerte abrazo de Blas.
Tranquilo, Blas. La he visto y abrazado este fin de semana y está tan guapa como siempre. Cierto es que las circunstancias no me permitieron hablar lo suficiente como para saber de su salud, pero su aspecto era estupendo.
Un abrazo y feliz santo con retraso. Saludos a todos los forer@s.
Amigo Yo Soy Aquel: Cuánto me recuerda usted al dramaturgo Lope de Rueda y su entremés "Tierra de Jauja".
Sinor Telesforo: Eu persoalmente penso que nahún istá nada male, tratándose de un cuento, lo único que las fechas al ser tahún recientes las evidencias sahún más claras, fala ahí do Sical o home téin más razahún cun santo, era dos mellores cafés, más claro había que trocar la fecha, detudas maneiras a min consiguió ponerme la voca dulce, só pensar en semellante manxar. Eu le animo que por algo se impeza, además iste sinor que parecía a lo primero tanhún de izquerdas, agora vexo que nahún é assín. ... (ver texto completo)
Esto ocurio mais ou menos en tempos de maria castaña, fai moitos siglos de dios, un tal dia 27 de xulio ano 2013, celèbrase o dia de SÈSEN, ese dia xuntanse as cuadrillas ou grupos de amigos è fanse unhas grades paellas, nas calles e o aire libre, paellas de marisco, paellas de polo, paellas de coello e moitas mais cousas, pois en aqueles ànos, tal dia como oxe fixemos unha gran paella de marisco con bogabante, cigàlas, almejas, mexillons e langostinos, estaba que se chupaban os dedos, nunca mellor ... (ver texto completo)
Amigo Yo Soy Aquel: Cuánto me recuerda usted al dramaturgo Lope de Rueda y su entremés "Tierra de Jauja".
O Miguel tamén era algo meu. Non sei realmente o qué. Pai? Irmán? Amigo?
Inda sen ser familiar, sentirei a oquedade que deixa, a pesares dos vinteoito anos de diferencia, pola súa proximidade, a súa conversa, a súa ironía, a súa amabilidade e o seu sorriso.
Pero ese viaxe sempre haberá que facelo, e a el tocoulle baixarse xa deste tren da vida.
Así que, amigo Zé, eu mesmo son quen de agradecerche as túas verbas, no nome da súa familia que probablemente non as vexa neste medio.
Aprezado Inda, nahún me quedan parábolas para ractificarme no seu comentario, posto que como o sinor sabe era un gran home, pra min eran outros tempos, desdelogo quizás más defíciles cos actuales, cuando por circunstanzas da vida coñecin al sinor Miguel Sotillo.
Munto obrigado sinor Inda le fico munto agradecido.

Unha aperta.
Esto ocurio mais ou menos en tempos de maria castaña, fai moitos siglos de dios, un tal dia 27 de xulio ano 2013, celèbrase o dia de SÈSEN, ese dia xuntanse as cuadrillas ou grupos de amigos è fanse unhas grades paellas, nas calles e o aire libre, paellas de marisco, paellas de polo, paellas de coello e moitas mais cousas, pois en aqueles ànos, tal dia como oxe fixemos unha gran paella de marisco con bogabante, cigàlas, almejas, mexillons e langostinos, estaba que se chupaban os dedos, nunca mellor ... (ver texto completo)
Bienvenido otra vez a los foros, camarada Camba, después de tanto tiempo. Lástima que el motivo haya sido tan negro suceso.
Enterado de la triste noticia, de la morte de un gran amigo, como era para min Sotillo, nahún me queda más que dar el pésame a los familiares, espero que colla un bonito camiño, como el se merece, un gran home, amigo dos seus amigos, sempre mirou por los más necesitados. Pra min nahún te fuches, sempre istarás presente, aprezado amigo, descansa en paz.
O Miguel tamén era algo meu. Non sei realmente o qué. Pai? Irmán? Amigo?
Inda sen ser familiar, sentirei a oquedade que deixa, a pesares dos vinteoito anos de diferencia, pola súa proximidade, a súa conversa, a súa ironía, a súa amabilidade e o seu sorriso.
Pero ese viaxe sempre haberá que facelo, e a el tocoulle baixarse xa deste tren da vida.
Así que, amigo Zé, eu mesmo son quen de agradecerche as túas verbas, no nome da súa familia que probablemente non as vexa neste medio.
Enterado de la triste noticia, de la morte de un gran amigo, como era para min Sotillo, nahún me queda más que dar el pésame a los familiares, espero que colla un bonito camiño, como el se merece, un gran home, amigo dos seus amigos, sempre mirou por los más necesitados. Pra min nahún te fuches, sempre istarás presente, aprezado amigo, descansa en paz.
Negras sombras se han cernido sobre nuestro pueblo y nuestras almas.
Seguimos protegidos por el manto den nuestro padre en la fe, el Apóstol Santiago.
Depois del fatídico accidente de tren na Galiza, quero dar el pésame a los familiares de los fallecidos.
Sr. 2525, creo entender que me echan de menos, pero no me hacen de menos, bueno despues de este lio de palabras, estoy al pie del cachón, como diria nuestro militar mas apreciado.
Hace tanto calor que me derrito, y eso que tengo la picina a pie de casa, salgo por la puerta y ya me refresco. Son los años que lo hacen a uno cada vez mas delicado. Despues de bromas este año no se los dias que podre estar en Villavieja. He sacado un producto novedoso y ha dado en pegar, por lo tanto hay que aprovechar ... (ver texto completo)
Amigo Manuele: Assín, assín me gosta con sentido de humor, xa vexo que istás béin que es lo principale, nahún me gosta lo que dices del padre, pois él é un santo nahún face ningumha guarrería, penso que ahí nahún estibeste acertado, tambéin sei que nahún ha mala fe, pero como a tí tambéin te gosta la brincadeira, dices que es amigo del Papahún, nahún te quepa ningunha dubida, sahún como xermanos, hasta tal punto que nahún fan ninhua coisa que nahún consulten un co outro.

Unha aperta.
Qué será do amigo Manuele, nahún sei de él y nahún é normale, pois le gosta munto escreber. Ánimo Manuele, nahún fazas caso a teu primo,ísto ssín tí nahún é o mesmo, xa veis que te facemos de menos.

Unha aperta.
Sr. 2525, creo entender que me echan de menos, pero no me hacen de menos, bueno despues de este lio de palabras, estoy al pie del cachón, como diria nuestro militar mas apreciado.
Hace tanto calor que me derrito, y eso que tengo la picina a pie de casa, salgo por la puerta y ya me refresco. Son los años que lo hacen a uno cada vez mas delicado. Despues de bromas este año no se los dias que podre estar en Villavieja. He sacado un producto novedoso y ha dado en pegar, por lo tanto hay que aprovechar ... (ver texto completo)