-En Diciembre, el pastor y el labriego descuidan las ovejas y atizan el fuego.-

-Hasta el día de Navidad no es invierno de verdad.-

-Por Santa Lucía (día 13), menguan las noches y crecen los días.-

<<<<Cuando repita alguno me lo decís>>>
Querida Pita, me gostaría que me aclares, nahún sey se le dices ô Pepe que le téis que presentar a tua prima Catalina, ou que te xeira a naftalina, si ê ô último penso si tú istás a pensar que tein polilla. Ahora en serio eu querote a tí nahún teñes que ter celos do Papiño que munto bon neniño. Dices que sube ô pan él sociño, pode ser más eu axo que será unha barra das piquenas.
Un beixo.
Suena el teléfono en la casa de Manolo.
- Oye Manolo, te llamo por la cortadora de césped.
- Caramba Pepe, qué bien se escucha.
Hasta mañana
Outra solucion podia ser.:, A suma de un medio, mais un tercio, mais un noveno non e o total das dezasete vacas a repartir, xa que 1/2+1/3+1/9 = 17/18 de 17, e decir 306/18. Falta 1/18 de 17 - ou sea, 17/18-, que corresponde a vaca do tio Berto. O que se reparte entre os tres hirmous e.: (1/2+1/3+1/9).18 +17/18, que, suma 17.

Xa non me da mais de si a cabeza, nin botando mau da cresta.
Sra. Bubela: Chapeau! Certamente se trata de iso. A suma das tres partes non chegan a unidade (18/18). Sumamos os quebrados, e da dezasete dezaoitoavos. Ese foi o procedemento utilizado polo mestre.
Non hai máis misterio.
Queridos primos: Me hacéis gracia vosotros escribiendo el gallego, también perdiendo las formas y buenas maneras, es decir adaptandos a los nuevos foreros. Así aprovecháis para meteros con la Iglesia como institución, también descubriendo los fallos que puedan tener algún sacerdote. Cambiar el chip porque no sois así. Qué es éso de poner de seudónimo Oengazo. ¿Lo hacéis para tutearos con la Clueca y el portugués? Que me perdonen ambos, que a mi me caen bien.
Un abrazo.
Sinor Frieires, algún día istebe de acordo co que decía, más oxe eu axo que mexou fora do testo como suele decer ça na Ispaña. Intahún que ê iso de decer pra miña namorada Clueca y a min portugués. A min nahún ê que me moleste más sahún Zé Y ela Pita Moñuda, le recomendaría que leve un bocadito de más coidado co que dice os seus primos, referíndose a nosotros.
Unha aperta.
Bonitas fotos. Las tres son un referente de nuestra tierra.
Ese consejo de Pepita, a todos nos vendrá muy bien, los dichosos botelos son una verdadera tentación, para colmo de males, que antes se terminaban los que traías del pueblo y se acababa lo de comer botelos, pero ahora, en las capitales los venden a montones, aquí en Valladolid, de la zona del Bierzo los que quieras y en cualquiera época del año.
Muy bien todo lo que contáis, la poesía, los chistes, que tamén ¡son de carallo.!
Hola Piño, los consejos hay que acptarlos siempre, y mas si bienen de una hermana, analizarlos y obrar en cunsecuencia; pero... ¡cuando se trata del botelo, es otra cosa!.
Encima ahora bienes tú y me recuerda los de la zona de El Bierzo, que, junto con los de Frieiras-Sanabria, es de los mejores manjares de este país. ¡Que crueles sois!.
Disfruta de unos buenos paseos a orillas del Pisuerga, yo lo hice hace unos años a su paso por Alar de Rey, eso sí, en verano.
Un abrazo.
PIÑO: Vexo que estas en Valladolide e lembreime do paseo de Zorrila, si o ves, dalle recordos da miña parte, e vouche contar un chiste, pero ten que ser en castelan.
Presentouxe una moza, que ia moi recomendada o tribunal e un dos que estaban a examinar, dille a moza: ¿Quién escibio el Tenorio? E ela non soupo que decir, e despoixa de estar un anaco calados, o examinador dille, po lo baixo ¡Zorrilla! E ela, repondeulle ¡Mariconcete ¡.

Despixa, pasou a examen de física-química, e un dos componentes, ... (ver texto completo)
¡Bárbaro,! Eres un fenómeno pros chistes, non sei si non che captará o Garroso pro seu programa de Luar.
Sigue así, que ese bon humor perdure, aunque a veces, teñamos algunha de esas trabas que se nos plantean na vida, temos que afrontalas con valentía é non deixarnos amainar.
Saudos.
Leche gargarizada por mujeres jóvenes

Una empresa estadounidense ha descubierto un método eficaz para sanitizar, oxigenar y darle excelentes propiedades a la leche de vaca. Lo comercializa con el nombre de White Power Milk y se trata de aplicar a la leche un proceso de gargarización realizado por mujeres jóvenes cuidadosamente seleccionadas, cuyo trabajo es hacer gárgaras con la leche en unas condiciones determinadas. El cliente simplemente ha de indicar al hacer la compra qué chica quiere que ... (ver texto completo)
Ademais de andar hay que comer menos e mais sano menos chourizo e menos botelo etc.. cuidate anda un bico
¡Aleluya! Ya estaba desconfiando si te habías ido a Pernambuco a disfrutar del clima tropical, aunque también llueve mucho.
Pero, ¡si ya como poco!, paso mas hambre que un maestro de escuela, de los años 50.
Ahora en esta época, me pides que no coma botelo?, claro, lo que quieres es que te lo deje para ti, ¿éh, pillina? Bueno, algo habrá que hacer.
Bicos.
Bravo Gel. Andaba eu devanado os sesos para entender a resposta da bubela, e que sencillo o pois tu. Si eu fora o Conselleiro de Cultura, fichabache agora mismo para que ensinaras os meus netos. Eso e a autentica Matematica.
Bravos os dous pola lección maxistral que nos acabades de dar, a bubela non andaba lonxe tampouco, pero estaba ahí, se eu fose Jesulinnnnnn.... tamena fichaba. Graciñas os dous.
UNHA GRANDE APERTA.
Bonitas fotos. Las tres son un referente de nuestra tierra.
Ese consejo de Pepita, a todos nos vendrá muy bien, los dichosos botelos son una verdadera tentación, para colmo de males, que antes se terminaban los que traías del pueblo y se acababa lo de comer botelos, pero ahora, en las capitales los venden a montones, aquí en Valladolid, de la zona del Bierzo los que quieras y en cualquiera época del año.
Muy bien todo lo que contáis, la poesía, los chistes, que tamén ¡son de carallo.!
PIÑO: Vexo que estas en Valladolide e lembreime do paseo de Zorrila, si o ves, dalle recordos da miña parte, e vouche contar un chiste, pero ten que ser en castelan.
Presentouxe una moza, que ia moi recomendada o tribunal e un dos que estaban a examinar, dille a moza: ¿Quién escibio el Tenorio? E ela non soupo que decir, e despoixa de estar un anaco calados, o examinador dille, po lo baixo ¡Zorrilla! E ela, repondeulle ¡Mariconcete ¡.

Despixa, pasou a examen de física-química, e un dos componentes, ... (ver texto completo)
Un niño de diez años ve cómo un grupo de falangistas entra en su casa de Getxo. Señalan una pared de tablones, falsa, y obligan al niño y a toda su aterrorizada familia a desmantelarla. Detrás está Simón García, maestro republicano. El niño sigue mirando. Ve cómo los falangistas deciden llevarse a su hermano mayor, de dieciséis años, junto con su padre. Asesinarán a ambos y los abandonarán en un descampado. Pero Rogelio Cerón, uno de los asesinos, se quedará atrapado para siempre en la mirada de ... (ver texto completo)
O Xinxelo dua cana, tú tienes unos... como el Cabalo Branco do Santiago. Olla que acabas de contar ê un perigro, tein miga a coisa, Xesus, Xesus meu Deus, eu nahún digo que isas coisas nahún pasarin más contarlas ahora ê un tema munto delicado. A Figa tein figo. El autor es Ramiro Pinilla, como sea ô que vein por ô ristaurante do xefe boule dar una patada na ispenilla, iso non è pra decer, sinda fora ô que recomendou ahí outro gaxo cualquera, que falan do Santiago ê da Igrexa.
Te diría más coisas pero como tes un nome tan debil, non to digo nosendo que quebres.
Unha aperta. ... (ver texto completo)
Vai unhos cuantos días no foro o Sr. 25.25, nin a Srª Pita Moñuda, eu xa empezaba a preocuparme, xa quedéi máis tranquilo.
Dando unha volta por o Paseo de Zorrilla, atopeime con unha pareja que con toda seguridad eran eles, ela unha Srª mui ben posta, traxe de última moda, sombrero, de mediana edad, iba falando de unhos cursillos tipo seminario, na universidad de Salamanca. El tamen ben finchado, bon abrigo, todo un Sr, falaba en portugués, algo decía de ir a Lisboa e do Bon Jesus.
Se veían mui ... (ver texto completo)
Aprezado Piño, eras tú, foi lástima que nahún te deras a coñecer, olla fomos a pedirlle ô alcalde que deixe falar ô galego en alguns bares que ô viñan facendo de tuda vida, más dixo que ô facía porque lo pedio a sinora Pita Muñuda,ê decer a miña namorada en íste caso, sinahún que nahún ô facía pois ahora gañaron iles. Aclarounos non quería que le pasara como con la Paxin, que eu iterpretei outra coisa, más logo a miña compañeira me explicou bein o que pasara coa mencionada.
Unha aperta.
O Ramiro que fino él, outro tipo de "fuego lle preocupaba."
Senti na tele que xa foi a neve a visitar a zona de Sanabria, me gustaría dar unha volta aunque nada máis fora hasta venta de Chanos é disfrutar da nevada, aiquí apenas neva de puro friu que fai.
Dentro de unhos días, si podemos iremos a dar un volta por Lubián. cuidaros moito e que non vos entre a gripe, xa sabéis, o millor e pegarle ben o xarro.
Queridos primos: Me hacéis gracia vosotros escribiendo el gallego, también perdiendo las formas y buenas maneras, es decir adaptandos a los nuevos foreros. Así aprovecháis para meteros con la Iglesia como institución, también descubriendo los fallos que puedan tener algún sacerdote. Cambiar el chip porque no sois así. Qué es éso de poner de seudónimo Oengazo. ¿Lo hacéis para tutearos con la Clueca y el portugués? Que me perdonen ambos, que a mi me caen bien.
Un abrazo.