Non me extraña, Ballesteros, non me extraña...; pasar de galiña a cura sin perder a chaveta era misión imposible. E discúlpame por non haberte nombrado expresamente, aunque non me cabe duda de que sabrás de sobra que tamén a tí te teño incluído entre ese elevado porcentaje de boa xente que existe, por suposto.
Un abrazo grande e quedo a espera de que te animes a volver a alegrarnos algún día con algunha poesía que te guste especialmente, sin desmerecer o noso poeta oficial, o querido Piño que, como ... (ver texto completo)
O camdil, non teis que pedir disculpas por nada, nin xiquera teis por qué nombrarme, ademáis, entendo perfectamente, ó non participar.
Non te preocupes, nin teñas dudas, o sentimento é recíproco.

En cuanto a participar...,
meu pai sempre me dixo,
antes de porse a sembrar
hai que apartar o lixo.

(Sei que me entendes)
Un abrazo. (eu tamén saludo a toda a xente boa)
Nunca había visto nada como aquello en sitio alguno, ni siquiera en las reuniones eclesiásticas de Astorga o Mondoñedo.
Los primeros platos con que comenzamos fueron: jamón de Jabugo, jureles de Cariño, queso manchego, asado de vaca, carnero asado, aves silvestres, lomo del oso de Santigoso y empanada de zamburiñas. Además, salsas variadas, hortalizas, frituras diversas, conservas, manteca, calabaza, latas de ostras y sardinas procedentes de los mares de Oriente.
Para beber, había en todas las ... (ver texto completo)
¿Un par de pimientos? ¿Qué tipo de pimientos, señor Zé de las Carbajas?
A esta magnífica tropa del Oso Lujurioso le convendría degustar una buena ración de pimientos de Padrón, tipo campana. Son los que primero pican, y después repican. Creo que hasta los gases de la segunda operación hacer llorar los ojos, si no se cierran a tiempo. A ver si así se le ponía colorada la pirinola al señor oso.
Sinor Romerales: Nahún teño ninhua duda al respeito, como buen militar, con sua explicazahún lo demuestra, fica tudo dito, más istamos como quéin dice a comenzar o ano, penso que debemos ser un bocadito moderados, agora penso que téin razahún, claro istá que istes gaxos sahún pandigos como els sos, más no fondo debían ser buenos.

Unha aperta.
Sr. Romerales:
Cuando me acerco a un uniformado, siempre lo hago con luz amarilla y el pie en el freno pero, en todo hay exepciones.

Sabio consejo y muy acertado la comparacion entre el colesterol somatico y sobretodo del Alma.

Mis felicitaciones
Blas
Gracias, amigo. Es que mi uniforme no es muy riguroso. Cada prenda de un color.
Reverendo Padre: Borre pues aquel mensaje.
No pida disculpas por "inmiscuirse en este foro". Es de todos. También suyo.
Pero habla su Reverencia la lengua de los cristianos como aquel pájaro que vuela con un ala rota.
Un paso ligero contribuiría a aligerar no sólo el colesterol somático, sino también el del alma.
Sr. Romerales:
Cuando me acerco a un uniformado, siempre lo hago con luz amarilla y el pie en el freno pero, en todo hay exepciones.

Sabio consejo y muy acertado la comparacion entre el colesterol somatico y sobretodo del Alma.

Mis felicitaciones
Blas
Amigo Xixo, como diría un castizo, con un par de pimentos, assín se dicen as coisas, que se cree íste portugués, so faltaría que tú sendo como eres, pararte a contestar, además teñes razahún xa tiben tempo de aprender el castejano, que por outro lado nahún é tahún deficil como podes comprobar xa se me iscapa algunha parábola. Face o que queiras al respeito Xixo, más por el amor de Deus nahún te enfades, sinahún se lo digo al amigo Manuele que corte el rollo con tigo.

Unha aperta.
¿Un par de pimientos? ¿Qué tipo de pimientos, señor Zé de las Carbajas?
A esta magnífica tropa del Oso Lujurioso le convendría degustar una buena ración de pimientos de Padrón, tipo campana. Son los que primero pican, y después repican. Creo que hasta los gases de la segunda operación hacer llorar los ojos, si no se cierran a tiempo. A ver si así se le ponía colorada la pirinola al señor oso.
REGALO EQUIVOCADO

Anoche un hombre vestido de rojo se deslizó por la chimenea de mi casa y
entró a mi habitación...
Como estaba dormida pensé que era un sueño, pero aquel hombre de barba
blanca se desnudó y se metió a mi cama...
... Antes de que pudiera hacer o decir algo, se montó sobre mí y me echó
el mejor polvo que me han echado en toda mi vida.
Mis gritos de gozo y mis alaridos de un largo orgasmo fueron ahogados con
su mano para no despertar a los demás. ... (ver texto completo)
¿Este buen mensaje no debiera corresponder a la Loca del Tango?
¿O el Chicho es Chicha?
Pienso que las disculpas siempre son aceptadas, un poco tarde, pero me vale.
No me tome en cuenta el otro mensaje, gracias
Reverendo Padre: Borre pues aquel mensaje.
No pida disculpas por "inmiscuirse en este foro". Es de todos. También suyo.
Pero habla su Reverencia la lengua de los cristianos como aquel pájaro que vuela con un ala rota.
Un paso ligero contribuiría a aligerar no sólo el colesterol somático, sino también el del alma.
Se puede llevar a un caballo a que abreve; pero no se puede conseguir que cante ópera.
A Duli, Candil, y a tod@s que entran en este foro de alguna manera, Felices Reyes, que los camellos lleguen con las alforjas a tope de regalos y de todo lo bueno.
Si Dios quiere, mañana iremos a Lubián, espero celebren los reyes como otros años y así aun podamos darles una ayuda. aunque nada mas sea en la mesa. Me gustaría, que algún día de estos caiga una buena nevada para darme un buen paseo por la nieve, hace tiempo que no lo hago.
Gracias, Piño, por tus buenos deseos, espero que también en tí y en tu familia se cumplieran. ¿Qué tal el reinado en Lubián? ¿Tuvisteis buenos cocineros? ¿Apareció la nieve que deseabas?:-)
Duli, qué bonitos recuerdos de niñez, con qué tan poquitas cosas nos sentíamos tan felices y contentos. Los niños de ahora tienen tanto que no disfrutan de nada. Ojalá lleguemos a encontrar ese equilibrio ideal entre la escasez de antaño y la superabundancia de ahora, aunque esta crisis está haciendo retroceder ... (ver texto completo)
Pienso que las disculpas siempre son aceptadas, un poco tarde, pero me vale.
No me tome en cuenta el otro mensaje, gracias
Non me extraña, Ballesteros, non me extraña...; pasar de galiña a cura sin perder a chaveta era misión imposible. E discúlpame por non haberte nombrado expresamente, aunque non me cabe duda de que sabrás de sobra que tamén a tí te teño incluído entre ese elevado porcentaje de boa xente que existe, por suposto.
Un abrazo grande e quedo a espera de que te animes a volver a alegrarnos algún día con algunha poesía que te guste especialmente, sin desmerecer o noso poeta oficial, o querido Piño que, como ... (ver texto completo)
Yo creo que estas declaraciones ponen de manifiesto quien es usted y su persona.
Si usted es la gallina, y Ballesteros el gallo, pocos pollos tendran, porque a usted se le paso el arroz y el pisa poco. Veo que su orgullo y falta de seriedad siguen siendo sus premisas.
Si yo perdi la chaveta, usted se marche en bicicleta.
Veo que pedir disculpas para usted no tiene valor, la proxima ya se lo que tengo que hacer.
Buena voluntad es utilizar la empatía, ser comprensibles y no creerse mejor.
Al Sr ... (ver texto completo)
Quisiera desde lo mas profundo de mi persona, pedir disculpas por las injerencias en este foro. Un antiguo y sabio proverbio dice que es imposible comprender a nadie sin ponerse en su lugar. Mis respetos a todos y sin distinción ni color.
Creo que un dia malo lo tiene cualquiera. La empatia es el valor por excelencia de cualquier tipo de relación, no la use y abuse de mis bromas de mal gusto.
Gracias a todos de antemano.
Disculpas aceptadas. Errar es de humanos y rectificar es de sabios.
No tenia ganas de salir, pero en las peores circunstancias lo hago para simplemente
contestar, desde las siete de la mañana, ando de pasillo en pasillo (me comprendeis)
y al final creo que tendremos algo de suerte. Nunca pierdo el humor, y aqui estoy hay que continuar.
Espero que Chicho y 25 tengais un buen encuentro y 25 cede un poco para mejor entendimiento. Buenas noches
Eu tampouco pude evitar unha boa carcajada (unha mais)
Un saludo.
Non me extraña, Ballesteros, non me extraña...; pasar de galiña a cura sin perder a chaveta era misión imposible. E discúlpame por non haberte nombrado expresamente, aunque non me cabe duda de que sabrás de sobra que tamén a tí te teño incluído entre ese elevado porcentaje de boa xente que existe, por suposto.
Un abrazo grande e quedo a espera de que te animes a volver a alegrarnos algún día con algunha poesía que te guste especialmente, sin desmerecer o noso poeta oficial, o querido Piño que, como siga así, vai ter material suficiente pra publicar un libro:).
Abrazo que extendo o resto de forer@s de boa voluntad.:-) ... (ver texto completo)