Amigo Telesforo: Ya me gustaría estar mas tiempo compartiendo tertulias, directas e indirectas y todo lo bueno que se cuece en estos foros. Pero llevo dos meses y me quedan tres mas de playa, y no tengo internet. Me dedico al buceo y al movimiento nocturno de cañeo y tapeo con los amigos y familia, (hijos y nietas) en Aguadulce, que vale la pena vivirlo.
Con este suceso se me saltaron las lágrimas, al igual que el de El Cuervo, en el verano del 72, donde fallecieron 24 Infantes de Marina, y yo tenia ... (ver texto completo)
Disfruta de la playa, de las vacaciones y de la familia, amigo.
Los terribles accidentes hay que asumirlos con resignación, pero sin olvidarnos de exigir la seguridad que le debiera corresponder a los tiempos que corren, por grande que sea la crisis que nos viene torturando.
Bienvenido otra vez a los foros, camarada Camba, después de tanto tiempo. Lástima que el motivo haya sido tan negro suceso.
Amigo Telesforo: Ya me gustaría estar mas tiempo compartiendo tertulias, directas e indirectas y todo lo bueno que se cuece en estos foros. Pero llevo dos meses y me quedan tres mas de playa, y no tengo internet. Me dedico al buceo y al movimiento nocturno de cañeo y tapeo con los amigos y familia, (hijos y nietas) en Aguadulce, que vale la pena vivirlo.
Con este suceso se me saltaron las lágrimas, al igual que el de El Cuervo, en el verano del 72, donde fallecieron 24 Infantes de Marina, y yo tenia ... (ver texto completo)
Bueno ya estoy aqui, el Ordenador despues de tantos años trabajando dijo que o le formateaba o no decia ni pio, y asi fue dejo de existir un dia como hoy y ya le enterre. Descansa en la habitación o desván, donde se aculan todos los recuerdos conseguidos a traves de la vida. Le puse una lapida de cartón piedra en la cual se puede leer, descansa en paz y gracias por haberme hecho la vida un poco mas alegre.
Bueno despues de decir todas estas cosas sobre mi querido ordenador (Computador)
paso a ... (ver texto completo)
Aquí cualquera que salga contando cualquer coisa parece que nahún istá algusto dos outros, nahún me extraña que el amigo Manuele toque a Zoca, además tudos se creen suficiente profesores para reprender os outros, manda carallo como istá el patio,ánimo amigos que participéis por primera vez, nahún le teñan medo os letrados, fodase cos gaxos.
Enterado de la triste noticia, de la morte de un gran amigo, como era para min Sotillo, nahún me queda más que dar el pésame a los familiares, espero que colla un bonito camiño, como el se merece, un gran home, amigo dos seus amigos, sempre mirou por los más necesitados. Pra min nahún te fuches, sempre istarás presente, aprezado amigo, descansa en paz.
Gracias, Zé.

Unha aperta.
... o algo más que viene a darme una vuelta por el foro de las Hedradas y reclamaba; con el debido respeto; la presencia de Sofia, nuestra anfitriona por derecho.
Hoy dejo el foro con la preocupacion a silencio tan prolongado; espero no sea por problemas de salud o algo parecido. Estaremos atentos a cualquier noticia pues no has dejado de interesarnos querida amiga.

Un fuerte abrazo de Blas.
Tranquilo, Blas. La he visto y abrazado este fin de semana y está tan guapa como siempre. Cierto es que las circunstancias no me permitieron hablar lo suficiente como para saber de su salud, pero su aspecto era estupendo.
Un abrazo y feliz santo con retraso. Saludos a todos los forer@s.
Amigo Yo Soy Aquel: Cuánto me recuerda usted al dramaturgo Lope de Rueda y su entremés "Tierra de Jauja".
Sinor Telesforo: Eu persoalmente penso que nahún istá nada male, tratándose de un cuento, lo único que las fechas al ser tahún recientes las evidencias sahún más claras, fala ahí do Sical o home téin más razahún cun santo, era dos mellores cafés, más claro había que trocar la fecha, detudas maneiras a min consiguió ponerme la voca dulce, só pensar en semellante manxar. Eu le animo que por algo se impeza, además iste sinor que parecía a lo primero tanhún de izquerdas, agora vexo que nahún é assín. ... (ver texto completo)
Esto ocurio mais ou menos en tempos de maria castaña, fai moitos siglos de dios, un tal dia 27 de xulio ano 2013, celèbrase o dia de SÈSEN, ese dia xuntanse as cuadrillas ou grupos de amigos è fanse unhas grades paellas, nas calles e o aire libre, paellas de marisco, paellas de polo, paellas de coello e moitas mais cousas, pois en aqueles ànos, tal dia como oxe fixemos unha gran paella de marisco con bogabante, cigàlas, almejas, mexillons e langostinos, estaba que se chupaban os dedos, nunca mellor ... (ver texto completo)
Amigo Yo Soy Aquel: Cuánto me recuerda usted al dramaturgo Lope de Rueda y su entremés "Tierra de Jauja".
O Miguel tamén era algo meu. Non sei realmente o qué. Pai? Irmán? Amigo?
Inda sen ser familiar, sentirei a oquedade que deixa, a pesares dos vinteoito anos de diferencia, pola súa proximidade, a súa conversa, a súa ironía, a súa amabilidade e o seu sorriso.
Pero ese viaxe sempre haberá que facelo, e a el tocoulle baixarse xa deste tren da vida.
Así que, amigo Zé, eu mesmo son quen de agradecerche as túas verbas, no nome da súa familia que probablemente non as vexa neste medio.
Aprezado Inda, nahún me quedan parábolas para ractificarme no seu comentario, posto que como o sinor sabe era un gran home, pra min eran outros tempos, desdelogo quizás más defíciles cos actuales, cuando por circunstanzas da vida coñecin al sinor Miguel Sotillo.
Munto obrigado sinor Inda le fico munto agradecido.

Unha aperta.
Esto ocurio mais ou menos en tempos de maria castaña, fai moitos siglos de dios, un tal dia 27 de xulio ano 2013, celèbrase o dia de SÈSEN, ese dia xuntanse as cuadrillas ou grupos de amigos è fanse unhas grades paellas, nas calles e o aire libre, paellas de marisco, paellas de polo, paellas de coello e moitas mais cousas, pois en aqueles ànos, tal dia como oxe fixemos unha gran paella de marisco con bogabante, cigàlas, almejas, mexillons e langostinos, estaba que se chupaban os dedos, nunca mellor ... (ver texto completo)
Bienvenido otra vez a los foros, camarada Camba, después de tanto tiempo. Lástima que el motivo haya sido tan negro suceso.
Enterado de la triste noticia, de la morte de un gran amigo, como era para min Sotillo, nahún me queda más que dar el pésame a los familiares, espero que colla un bonito camiño, como el se merece, un gran home, amigo dos seus amigos, sempre mirou por los más necesitados. Pra min nahún te fuches, sempre istarás presente, aprezado amigo, descansa en paz.
O Miguel tamén era algo meu. Non sei realmente o qué. Pai? Irmán? Amigo?
Inda sen ser familiar, sentirei a oquedade que deixa, a pesares dos vinteoito anos de diferencia, pola súa proximidade, a súa conversa, a súa ironía, a súa amabilidade e o seu sorriso.
Pero ese viaxe sempre haberá que facelo, e a el tocoulle baixarse xa deste tren da vida.
Así que, amigo Zé, eu mesmo son quen de agradecerche as túas verbas, no nome da súa familia que probablemente non as vexa neste medio.
Enterado de la triste noticia, de la morte de un gran amigo, como era para min Sotillo, nahún me queda más que dar el pésame a los familiares, espero que colla un bonito camiño, como el se merece, un gran home, amigo dos seus amigos, sempre mirou por los más necesitados. Pra min nahún te fuches, sempre istarás presente, aprezado amigo, descansa en paz.
Bonito fototrofeo de campeón de 4 años vivito y coleando, un momento letal para los corzos, la primera parada después de cuando se quedan mirando lo que le ha asustado, el cazador aprovecha para disparar. En este caso parece estar tranquilo, el fotógrafo es un amigo que estampa los lugares creados, pasado Abril su carne no tiene el mismo sabor y los precintos van caros.
Vaya a nosa solidaridad con las familias das víctimas da tragedia do tren que nos conmove estos días.